๖ ก.ย.๔๔
อัธยา โกมลกาญจน
เป็นบทละครวิจารณ์สังคมในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของอิบเสน พิมพ์ครั้งแรกในนอร์เวย์ ในค.ศ.1884
เนื้อหาที่สื่อถึงคนอ่านสร้างความรู้สึกสะเทือนอารมณ์ และเกิดความคิดคล้อยตามโดยใช้เป็ดป่าเป็นตัวเดินเรื่อง
เป็ดตัวนี้ถูกนาย Werle ทำร้ายจนต้องดำดิ่งลึกลงไปในน้ำ แต่กลับได้รับความช่วยเหลือจากสุนัขของนายเวิร์ลลงไปช่วยเหลือมันขึ้นมา
เจ้าเป็ดบาดเจ็บทั้งจากลูกปืนที่นายเวิร์ลผู้ชรายิงพลาด และยังมีแผลตรงใต้ปีกเพราะถูกเจ้าสุนัขคาบดึงขึ้นมาจากก้นบึง
มันไม่ถึงตายแต่ก็บาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถบินได้อีก มันถูกนำไปเลี้ยงที่ห้องใต้หลังคา
ถึงแม้นายสาวของมันจะรักถึงกับลงทุนสานตะกร้าให้ แต่มันก็กลายเป็นเป็ดที่ไม่มีโอกาสจะแหวกว่ายในน้ำได้อีกต่อไป
เป็ดป่าตัวนี้เป็นตัวแทนอธิบายถึงครอบครัว Ekdal ที่ถูกผู้เฒ่าเวิร์ลทำร้ายจนพ่อเฒ่าเอกดัลต้องติดคุก และเสียสติ
ต่อมาจึงมีคนที่พยายามจะช่วยให้พ้นจากความทุกข์ยาก เหมือนสุนัขของนายเวิร์ลที่เคยช่วยเป็ดป่า
แต่คราวนี้คนที่มาช่วยครอบครัวเอกดัลคือเกรเกอร์ ลูกชายของนายเวิร์ล
เขาเริ่มความช่วยเหลือเพราะได้เห็นความทุกข์ของเป็ดป่าที่ไม่สามารถบินได้อีก เขาต้องการไถ่โทษให้บิดาหรือเปล่าไม่แจ้งชัด
แต่ที่แน่นอนคือเขาช่วยครอบครัวเอกดัลเพราะรู้สึกว่าคนผิดคือพ่อของเขาเองที่เป็นผู้ทำร้ายครอบครัวนี้
ในที่สุดเรื่องจบลงโดยไม่มีผู้ใดมีความสุขเลย แม้แต่เกรเกอร์ที่เปรียบตัวเองเป็นสุนัขผู้กล้าหาญ
ดำลงไปช่วยเป็ดป่าที่ถูกยิงอยู่ใต้น้ำ เนื้อเรื่องย่อ
