Peer Gynt ๓๐ ส.ค.๔๔ อัธยา โกมลกาญจน เป็นผลงานอีกชิ้นหนึ่งของอิบเสน เขาเขียนเป็นบทละครแฟนตาซีเชิงวิจารณ์ กำหนดเนื้อเรื่องตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในนอร์เวย์ วิจารณ์มนุษย์ว่าเป็นสัตว์โลกชนิดเดียวที่สามารถยืนตรง แต่กลับมีจิตวิญญานที่ไม่ซื่อตรงเหมือนรูปร่าง ตัวละครเอกของเรื่องคือ เปียร์ จินท์ เขาได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของคนที่เห็นแก่ตัว และเอาแต่ใจตัวเองโดยไม่ให้ความสำคัญแก่คนอื่นเลย อิบเสนจะแทรกเรื่องเชิงแฟนตาซีเข้ามาเพื่อให้เรื่องดูมีรายละเอียด และอธิบายจุดประสงค์ของผู้ประพันธ์ได้ชัดเจนขึ้น และถึงแม้ตัวเอกจะดูขี้โอ่ และแสดงนิสัยไม่ดีหลายอย่าง ซึ่งคนดูควรจะเกลียดเขามาก แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นคนที่คนดูจำได้ดีที่สุด เพราะความไม่ดีของเขากลายเป็นเรื่องที่ทุกคนยอมรับว่า เป็นสภาพทั่วไปของมนุษย์ที่เกิดมาคงจะไม่ดีพร้อมเสียทุกด้าน เขาก็คงจะเหมือนมนุษย์คนอื่นๆในโลกที่อาจจะทำความผิดได้เหมือนกัน เนื้อเรื่องย่อ

เปียร์ จินท์เป็นลูกชาวสวนที่แสนเกียจคร้าน เขาเป็นหนุ่มขี้โม้และช่างเพ้อฝันไร้สาระไปวันหนึ่งๆ เท่านั้น นางอาเสผู้เป็นแม่ของเปียร์ได้แต่ดุว่าจ้ำจี้จ้ำไช ซึ่งเขาก็ยอมรับว่ามารดาพูดถูก แต่เขาก็ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเองแต่อย่างใด ครั้นวันหนึ่ง ลูกสาวของนาย Hegstad กำลังจะแต่งงาน แม่ของเปียร์ประชดลูกชายว่า ถ้าเปียร์เป็นคนดีขยันขันแข็ง เขาก็คงจะได้แต่งงานกับลูกสาวนายเฮกสตัด แทนที่จะมีคนอื่นเป็นเจ้าบ่าวในวันนั้น นางพูดแล้วพูดอีกเกี่ยวกับเรื่องนี้จนเปียร์ชักโกรธ เขาท้ามารดาว่าให้คอยดูก็แล้วกันว่า เขาจะไปขัดขวางการแต่งงานของลูกสาวนายเฮดสตัดได้หรือไม่?

ถึงตอนนี้นางอาเสกลับเป็นฝ่ายตกใจ นางบอกให้เปียร์หยุดคิดที่จะทำเรื่องบ้าๆ อย่างนั้นเสีย เปียร์จึงจับมารดาขึ้นไปขังบนหลังคาบ้าน ปล่อยให้นางร้องโวยวายไม่ให้ไปวุ่นวายกับงานแต่งงานอย่างเด็ดขาด เปียร์ไมฟังเสียง เขาจ้ำอ้าวไปที่บ้านนายเฮดสตัด ทุกคนที่งานแต่งงานเห็นเปียร์ทะเล่อทะล่ามาก็พากันเยาะเย้ย และช่วยกันขับไล่ให้เปียร์ไปให้พ้น มีแต่ Solveig เด็กสาวที่เขาไม่รู้จักคนเดียวที่ไม่มีทีท่าไม่ดีกับเขา เธอมองเขาเฉยๆ และกลับยิ้มให้ด้วยซ้ำ เปียร์ไม่สนใจเธอเลย เขาตรงไปที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม และสั่งสุรามาหลายจอก ระหว่างนั้นก็เล่าเรื่องนิทานบ้าง เรื่อสัพเพเหระบ้าง ผู้คนก็พากันมารุมล้อมฟังจนลืมว่า เจ้าสาวยังไม่ออกมาปรากฎตัว และยังไม่ยอมออกมาจากห้องเสียที เจ้าบ่าวขอให้เปียร์เรียกเจ้าสาวออกมา พอดีแม่ของเปียร์ไต่ลงมาจากหลังคา และวิ่งมาถึงที่งาน เปียร์จึงรีบเข้าไปในห้องเจ้าสาว และพาเธอหนีออกจากบ้านก่อนที่แม่จะทันพูดอะไรกับทุกคน เขาพาเธอวิ่งมาถึงชายป่าแล้วก็ปล่อยเธอไว้ที่นั่น เขาหนีเข้าไปในป่าลึกจนในที่สุดได้แต่งงานกับธิดาเจ้าเขา แต่เขาอยู่กับเธอไม่นานก็ทิ้งเธอไปอีก เปียร์เผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายไร้รูปคือ Great Boyg ที่ไม่เคยมีใครปราบได้ เขาต้องปีนหนีขึ้นไปบนเขา แต่เจ้าสัตว์ร้ายขวางไว้ เปียร์จึงท้ารบกับมัน เจ้าสัตว์ร้ายกลับตอบว่าแม้มันจะเป็นฝ่ายชนะ มันก็ไม่ต่อสู้ มันปล่อยให้เปียร์ร่วงลงไปบนพื้นดินเองเพราะความเหนื่อย มีนกกินเนื้อเตรียมจะสวาปามเขาเป็นอาหาร

ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงระฆังโบสถ์และเสียงผู้หญิงแว่วมาไกลๆ เจ้าสัตว์ร้ายผละไป มันบอกว่ามันยอมแพ้เปียร์ เพราะเปียร์มีผู้หญิงคอยช่วยเหลือ ถึงกระนั้น เปียร์ก็กลับบ้านไม่ได้เพราะมีความผิดที่พาลูกสาวเฮกสตัดหนี เขาไปสร้างบ้านในป่า มีสาวน้อย Solveig ที่เขาพบที่งานแต่งงานมาอยู่เป็นเพื่อน ทั้งสองอยู่ด้วยกันไม่นาน วันหนึ่งเปียร์ก็ได้พบเจ้าสาวที่เขาทิ้งเธอมา มีคนมาด้วยคือเด็กชายน่าเกลียดที่เป็นลูกชายของเปียร์ ทำให้เปียร์ไม่สามารถขับไล่ทั้งสองไปได้ เขาตัดสินใจที่จะเป็นฝ่ายไปโดยขอให้โซลเวกคอยเขาด้วย พอดีได้ทราบข่าวว่ามารดาของเขาเสียชีวิต เขาจึงต้องไปกล่าวลาศพมารดา เขาได้แต่กอดร่างเธอไว้พลางเหมือนที่แม่เคยกล่อมเขาให้นอนเมื่อยังเป็นเด็ก เมื่อเสร็จจากการร่ำไรอาลัยรักมารดาสักพักหนึ่ง เขาก็ต้องผละจากมา

เปียร์ออกเดินทางตระเวนไปทั่วโลก กล่าวคือได้ไปขายทาสในอเมริกา ไปขายตุ๊กตาในจีน ต่อมาถูกโจรปล้น เขาจึงตัดสินใจไปเป็นหมอดูที่เขตทะเลทรายแอฟริกา จนกลับร่ำรวยอีก เปียร์สนุกสนานกับการดำรงชีวิตหรูหราแบบชาวตะวันออก ความขี้โอ่ และอวดรวยของเขาทำให้ตกเป็นเหยื่อของนักเต้นรำสาวน้อยทะเลทราย นางหลอกให้เขาเต้นรำให้ดูอย่างไม่เว้นจังหวะให้หยุดพัก ฝ่ายเปียร์ก็ต้องการแสดงว่าเขาเป็น"ชายหนุ่ม" ที่ไม่มีวันแก่ร่วงโรยไปตามวัยเพื่ออวดสาว ดังนั้นเมื่อเสร็จการแสดง เขาจึงได้แต่นั่งอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีกำลังแม้จะยื้อยุดถุงเงินที่สาวน้อยคว้าวิ่งออกไปหน้าตาเฉย

ฝ่ายโซลเวก ซึ่งบัดนี้กลายเป็นหญิงวัยกลางคน ยังคงคอยการกลับมาของเปียร์อยู่เสมอ เธอไม่มีวันรู้เลยว่า เปียร์นั้นไม่เคยมีความประพฤติดีเลย เขายังคงเร่ร่อนเหลวไหลไปเรื่อยๆ ไปที่นั่นที่นี่จนอาจจะเริ่มเบื่อ ในที่สุดจึงตัดสินใจลงเรือกลับนอร์เวย์ ปรากฎว่าเรือแตก โชคดีที่เขาอยู่ใกล้เสากระโดงเรือที่สามารถเกาะได้เพียงคนเดียว คนครัวประจำเรือคนหนึ่ง พยายามตะเกียกตะกายจะเข้ามาเกาะด้วย เปียร์ตัดสินใจใช้เท้าเขี่ยชายคนนั้นตกทะเลไป แน่นอนว่าชายคนนั้นต้องตาย ส่วนตัวเขาประสบความสำเร็จในการรักษาชีวิตตนเองไว้ได้ แต่ตราบใดที่ยังต้องปีนอยู่บนเสากระโดงเรือ เขาก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันว่าเขาเซฟชีวิตตัวเองไว้เพื่ออะไร โชคดีที่มีคนมาช่วยให้เปียร์รอดชีวิต และเดินทางกลับมาถึงนอร์เวย์ เนื่องจากตอนนี้เปียร์มีอายุมากขึ้นจนอาจเรียกได้ว่า "แก่" แล้ว เขาจึงตัดสินใจที่จะปักหลักตั้งถิ่นฐานไม่ไปที่ไหนอีก พอดีได้พบ Button Molder ที่เห็นว่าเปียร์เป็นคนเลว ไม่สมควรที่จะมีชีวิตที่สุขสงบตามความต้องการของเปียร์ เขาบอกให้เปียร์ลงไปที่หลุมหลอมเม็ดกระดุม เปียร์โมโหมาก เพราะเขายังมองไม่เห็นว่าเขาเป็นคนเลวถึงกับจะมีคนมาตัดสินให้เขาต้องตาย เขาพยายามวิงวอนขอชีวิต แต่ก็ได้รับคำตอบว่า บาปของชายหนุ่มนั้นไม่มากถึงกับจะให้ตกนรกแต่ก็ไม่มีบุญขนาดจะให้ขึ้นสวรรค์ เขาเหมาะที่จะอยู่ตรงกลางหลุมเท่านั้น ถ้าเปียร์ไม่ต้องการคาราคาซังก็มีทางเดียวคือต้องพิสูจน์ให้ได้ว่า เขาเป็นคนมีบาปจนต้องถูกส่งไปนรก เพราะนรกยังดีกว่าที่จะต้องอยู่แบบเวิ้งว่างห้อยต่องแต่งอย่างที่เป็นอยู่ เปียร์จึงพยายามรำลึกถึงความผิดบาปอย่างยิ่งใหญ่ ตั้งแต่การที่เขาเป็นนักค้าทาส เป็นคนขี้ฉ้อหลอกลวง และยังถีบคนครัวจากเสากระโดงเรือจนชายผู้นั้นต้องเสียชีวิต แต่ถึงกระนั้น Buttom Molderก็ยังแกล้งบอกว่านั่นเป็นบาปเล็กน้อยที่ใครๆ ก็ทำกัน ทั้งสองถกเถียงกันจนเดินมาถึงบ้านที่โซลเวกยืนอยู่หน้าประตู เธอเตรียมตัวไปวัด และถือพระคัมภีร์อยู่ในมือ เปียร์รีบเข้าไปคุกเข่าให้เธอบอกว่าเขาเป็นคนเลว เขาไม่สนใจคำร้องขอของเธอที่ให้เขาอยู่ด้วย และไม่จากเธอไปไหน เปียร์อ้อนวอนให้เธอสาธยายมาเร็วๆ ว่าเขาเป็นคนเลว ฝ่ายโซลเวกไม่รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นกับสามี เพราะเธอมองไม่เห็น Button Molder ดังนั้น แทนที่จะต่อว่าว่าเขาเป็นคนเลว เธอจึงกลับพรรณนาว่าเขาเป็นคนที่ทำให้ชีวิตของเธอสวยงาม ซึ่งคำกล่าวของโซลเวกกลับเป็นที่ประทับใจของผู้ที่ต้องการลงโทษเปียร์ และหายตัวไป เปียร์ จินท์ ซบหน้าที่ตักของโซลเวก นางกอดเขาไว้และปลอบโยนให้เขาอบอุ่น ขณะที่ใบหน้าของเธอเองก็นองด้วยน้ำตา

บทละครนี้ให้ข้อคิดว่า บางทีคนที่เลวเหลือเกินจนไม่รู้ว่าตนเองเลวแค่ไหน ยังต้องให้คนอื่นเป็นคนชี้ให้ และในที่สุดคนเลวนั้น อาจจะระลึกถึงความไม่ดีของตน และกลับเสียใจเพราะความซื่อบริสุทธิ์ และจริงใจของอีกฝ่ายหนึ่งด้วยเหมือนกัน

ห้องสนทนา เม้าท์ระเบิด : โลกกับธรรม : English Corner : ข่าวประชาสัมพันธ์ : BKK Blog : Work at Home เกมส์ Photo Hunt : Jigsaw : Hang Man : Tetris : Slider : จับคู่ BKK Mobile Picture Message : Logo : Mini Logo : Screen Saver : Text SMS : Color Picture Message : Wallpaper รักและคิดถึง พบเพื่อนใหม่ : E-Cards : กลอนแทนใจ : ศาลาพักใจ : เยาวชนคนดี สารพันบันเทิง ดูหนัง ฟังเพลง : ซอกแซกผ่านจอ : มุมฟุตบอล : เสี่ยงเซียมซี : ดวงดาวโคจร ออนไลน์ : Wallpaper : บันเทิง-เริงใจ : ซุบซิบดารา สารพัดความรู้ เสวนาธุรกิจ : บัญชีทีเบรค : กระดูกและข้อ ภาษาพาเพลิน Everyday English : Did you know? : E-Dialog : รู้จักญี่ปุ่น ห้องสมุด BKK Business Letter : Song of the Week : พี่เลี้ยงภาษาอังกฤษ : เพลินภาษาน่ารู้ :E-Diary : ศัพท์ทันโลก : สืบสายนิยายดัง : Alphabetize : SEX : วัยรุ่น วัยดึก : นางาซากิ: นานานก : ชีวิตหลากสี : ยายวันวาน : พาชิมริมครัว : IT Audit : Chic & Trendy : Indy Zone : เกร็ดความรู้ไอที : Star Corner : New York! New York! BKK Center Hot Links : เบอร์โทรศัพท์ฉับไว : About us : ติดต่อ BKKonline