Camille ๒๖ เม.ย. ๔๔ อัธยา โกมลกาญจน ผู้แต่งเรื่องนี้คือ Alexandre Dumas, son (Dumas, fils:1824-1895) บุตรชายของ Alexandre Dumas (pe re) ดูมาส์เริ่มงานด้วยการเขียนคำประพันธ์ Pe'che's de jeunesse (Sins of Youth ,1847 )และ Camille (1848) เรื่องอื่นๆ เช่น Le Demi-monde (1855), The Money Question (1857) และ Un pe re prodigue (A Prodigal Father, 1859) ดูมาส์ประสบความสำเร็จในการเป็นนักเขียนบทละคร ตีแผ่ปัญหาสังคมที่มักจะคาบเกี่ยวศีลธรรม เช่นความรักที่ผิดแบบแผนเป็นเชิงการลักลอบ เล่นชู้ หรือแม้แต่เป็นเรื่องราวของสาวที่มีอาชีพเป็นโสเภณี สำหรับชนชั้นที่ดูมาส์สนใจเขียนถึงคือ ชนชั้นกลาง ส่วนเนื้อเรื่องจะเป็นแนวโรแมนติกอ่อนไหว (Sentimental Romance) โดยเฉพาะเรื่องคามิลล์ เป็นเรื่องราวทันสมัยในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บรรยายสภาพสังคมของฝรั่งเศส ตีพิมพ์เป็นนวนิยายใน ค.ศ.1848 แล้วจึงนำมาเล่นละครดรามา (dramatic vision) ครั้งแรกใน ค.ศ.1852 เรื่องคามิลล์จะเน้นปัญหาสังคม และจริยธรรมของฝรั่งเศส ซึ่งสำหรับพวกเราในสมัยใหม่อาจเห็นว่าการแสดงความรัก ระหว่างคามิลล์กับคู่รักของเธอนั้น "เกินความจริง" ไปบ้าง และตัวละครทั้งสองก็อ่อนไหวเหลือเชื่อ หลายคนอาจจะไม่อยากอ่านเรื่องนี้ หรือมองเห็นเป็นเรื่องประโลมโลก แต่ถ้ามองในแง่ข้อเท็จจริงโดยไม่สนใจเนื้อหาทั้งหมด ผู้อ่านก็จะจับประเด็นได้ในเรื่องความไพเราะของถ้อยคำ และการแสดงให้เห็นว่าทุกสังคม มักไม่ยอมรับสตรีที่มีความประพฤติสำส่อน ไม่ว่าจะเป็นในสมัยใหม่ หรือสมัยที่ผ่านมาก็ตาม เนื้อเรื่องย่อ

Camille Gautier เป็นหญิงสาว "ฉาวโฉ่" อาศัยอยู่ในนครปารีส บุคลิกลักษณะที่มองเห็นได้คือ ความเป็นผู้หญิงแบบดอกแต้ฮวยของจีน หรือดอกชาฝรั่งสีซีดที่ความกร้านโลกปนอยู่ด้วย การประกอบอาชีพเบื้องต้นก็คงเป็นแบบธรรมดา แต่เมื่อความจำเป็นทางเศรษฐกิจเข้ามาเป็นตัวบงการชีวิตอีกส่วนหนึ่ง เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เป็นช่างสอยเสื้อผ้าธรรมดา ก็คงจะต้องขวนขวายหาเลี้ยงชีพด้วยวิธีการอื่นๆ ด้วย และเนื่องจากการที่เธออาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ ที่ทุกคนรู้จักกันดี สังคมของเธอจึงสามารถติดตาม "ความประพฤติ" อันไม่เหมาะสมบางประการของเธอได้ โชคดีที่ต่อมาคามิลล์บังเอิญได้รู้จักท่านดุ๊คคนหนึ่งที่มีลูกสาวหน้านตาหมือนเธอ และเรื่องก็ยังบังเอิญต่อไปว่าลูกสาวของท่านดุ๊คเกิดเสียชีวิตลง ท่านดุ๊คจึงพาคามิลล์ไปอยู่ด้วยที่ปารีส และพาเข้าสมาคมด้วย ดูๆ ไปแล้วคามิลล์ก็น่าจะถูกย้อมให้เป็นสาวไฮโซไฮซ้อได้คนหนึ่ง ถ้าไม่บังเอิญมีคนล่วงรู้ภูมิหลังที่เป็น "ข่าวคาว" แต่หนหลังของเธออยู่หลายคน คนเหล่านั้นล้วนไม่อาจเก็บงำความลับของใครได้ (ยกเว้นของตนเอง) จึงพากันนำเรื่องของเธอไปซุบซิบนินทาเป็นที่สนุกปาก เมื่อคามิลล์ไปปรากฎตัวในท้องถนน บรรดาผู้คนที่ชอบรู้เรื่องคนอื่นต่างก็ตีหน้าเบ้ใส่เธอ มีแต่เพื่อนบางคนเท่านั้นที่เห็นใจคามิลล์อยู่บ้าง เพราะรู้ว่าแท้จริงแล้วคามิลล์ก็ไม่อยากอยู่ปารีส เธออยากกลับบ้านมากกว่า เพียงแต่ไม่รู้ว่าเมื่อกลับไปบ้านแล้วเธอจะดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างไรเท่านั้น คามิลล์ไม่มีอะไรจะทำมากนักที่ปารีสนอกจากการเล่นไพ่ จนวันหนึ่งก็เกิดปัญหาขึ้นจนได้เมื่อเธอต้องเสียไพ่จนหมดตัว เธอไม่กล้าขอให้ท่านดุ๊คช่วย ฝ่ายเจ้าหนี้ก็ตามทวงเธอเหย็งๆ ไปเลยทีเดียว แต่ในที่สุดเมื่อเธอเป็นคนสวยเสียอย่าง จึงมีคนเสนอตัวมาช่วยเหลือเข้าจนได้ ท่านผู้นั้นก็คือ Count of Varville ซึ่งเสนอให้คามิลล์ยอมเป็นอนุภรรยาของเขาแล้วจะใช้หนี้ให้ ฝ่ายคามิลล์ก็ยังลังเลอยู่ ระหว่างนั้นก็ได้รู้จักกับหนุ่มน้อยยากจนคนหนึ่งชื่อ Armand Duval บอกได้เลยว่าเขาไม่มีเงินแต่มีความรักที่จะมอบให้เธออย่างเต็มเปี่ยม ทั้งสองหนุ่มสาวได้รู้จักกันเพราะเพื่อนของคามิลล์ชื่อ Madame Prudence เป็นคนแนะนำ

คามิลล์ยังไม่ชอบอาร์มันด์เมื่อแรกพบ เพราะขณะนั้นเธอกำลังต้องการเงิน และอยากหาทางกลับบ้านเดิม เธอคงจะแก้ปัญหาเรื่องการเงิน และการกลับบ้านไม่ได้แน่ถ้าตัดสินใจแต่งงานกับอาร์มันด์ แต่อาร์มันด์ไม่สนใจท่าทีของหญิงสาวมากนัก เขายังคงแสดงความซื่อตรง และภักดีต่อเธอเสมอต้นเสมอปลาย ในที่สุดคามิลล์ก็เห็นใจ และเตรียมพร้อมที่จะหนีไปกับเขา เพราะขณะนั้นเธอเกิดป่วยด้วยโรคไออย่างรุนแรง จนอาจจะต้องเดินทางออกจากปารีส ไปฟักผ่อนนอกเมืองเพื่อให้ได้รับอากาศบริสุทธิ์เสียบ้าง

อาร์มันด์พาคามิลล์กับสาวใช้ชื่อ Nanine ไปอาศัยอยู่บ้านนอก เขาพยายามเอาอกเอาใจเธอเป็นอย่างดี และเต็มใจ แต่ก็ยังไม่หายระแวงว่าคามิลล์อาจจะยังไม่ลืมคนรักเก่า วันหนึ่งเมื่อเธอหายป่วยแล้ว เธออาจหนีเขากลับไปหาคนที่เธอรักคนใดคนหนึ่งที่ปารีสก็ได้ อาร์มันด์ต้องการผูกพันใจเธอไว้กับเขาด้วยการชวนให้เธอปลูกต้นคามิเลีย เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความรักของทั้งสองคน แต่ความสุขของทั้งสองคนก็ดำเนินไปในช่วงเวลาที่แสนสั้น   เมื่อบิดาของอาร์มันด์ได้ล่วงรู้ประวัติของคาร์มิลล์ จึงเรียกร้องให้เธอหย่าขาดจากลูกชายของตนเสีย เขาบอกกับคามิลล์ว่าไม่เพียงแต่เธอจะทำให้ครอบครัวของเขาเสียชื่อเท่านั้น แต่ยังบังเอิญชายที่กำลังจะมาหมั้นกับลูกสาวของเขาเกิดรังเกียจคามิลล์ และจะไม่ยอมหมั้นถ้าคามิลล์ยังเป็นสมาชิกของครอบครัวนี้อยู่ คามิลล์ไม่ยินยอมในตอนแรก เธอรู้ว่าอาร์มันด์รักเธอมาก และเขาคงจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าเธอจะหนีไปเฉยๆ แต่บิดาของชายหนุ่มก็รุกเร้าลูกสะไภ้อยู่เรื่อยๆ จนในที่สุดคามิลล์ก็เกิดความเห็นใจน้องสาวของสามีที่จะต้องสูญเสียคู่หมั้น เธอจึงตัดสินใจไปจากอาร์มันด์ เธอแกล้งบอกสามีว่า เธอไม่รักเขาอีกแล้ว และกำลังจะกลับไปใช้ชีวิตอย่างเดิมที่ปารีส การกระทำของคามิลล์ทำให้บิดาของอาาร์มันด์เชื่อว่าคามิลล์รักลูกชายของตนอย่างจริงใจ เขาจึงสัญญากับเธอว่า ถ้าเธอตายเมื่อใด เขาจะบอกความจริงให้ลูกชายทราบว่าเธอได้เสียสละเพื่อครอบครัวของเขาเพียงไร คามิลล์ไม่สามารถพูดหลอกลวงอาร์มันด์ด้วยตนเองได้ เธอแอบเขียนจดหมายบอกว่า เธอเบื่อชีวิตเรียบง่ายกับเขาเต็มที และจะขอกลับไปใช้ชีวิตที่ปารีสอีก เมื่ออาร์มันด์ได้อ่านจดหมายของภรรยาจบลง เขาเสียใจมาก และล้มสลบลงในอ้อมแขนของบิดา ชายหนุ่มออกเดินทางไปปารีสทันทีเพื่อติดตามภรรยา ฝ่ายคามิลล์ก็หันไปใช้ชีวิตแบบเดิม คือดูละคร และเล่นไพ่กับเพื่อนฝูงเก่าๆ เธอไม่ลืมที่จะประดับตัวเองด้วยดอกคามิเลียไปทุกหนทุกแห่ง โดยมีเคานต์ เดอวาร์วิลมาคอยเป็นเพื่อนอยู่ไม่ห่าง ถึงกระนั้น คามิลล์ก็คิดถึงแต่อาร์มันด์ ยิ่งเมื่ออาการไอของเธอรุนแรงขึ้นเธอก็ยิ่งตระหนักดีว่าเธออาจจะมีชีวิตอยู่อีกไม่นานนัก เธอจึงร่ำร้องหาแต่อาร์มันด์

ฝ่ายอาร์มันด์ตามมาจนพบคามิลล์ เขาต่อว่าคามิลล์เมื่อเห็นเธออยู่กับเคานต์ เดอวาร์วิล ชายหนุ่มทั้งสองเกิดโต้เถียงกันอย่างหนักจนถึงท้าดวลกันตัวต่อตัว อาร์มันด์ทำร้ายท่านเคานต์บาดเจ็บ และหนีกลับบ้าน โดยไม่รอฟังผลว่าท่านเคานต์จะเป็น หรือตาย เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้บิดาฟัง บิดาของเขาจึงบอกอาร์มันด์เรื่องที่คามิลล์หนีไป เพราะต้องการช่วยเหลือน้องสาวของอาร์มันด์ให้ได้แต่งงาน คามิลล์ไม่ได้เป็นคนเลวอย่างที่อาร์มันด์เข้าใจ

คำบอกเล่าของบิดาทำให้อาร์มันด์สงสารคามิลล์จับใจ เขาตัดสินใจเดินทางกลับไปปารีส แต่โชคร้ายที่เขามาช้าไปเพราะในขณะนั้นเป็นเวลาที่คามิลล์เจ็บหนักใกล้เสียชีวิต มีคนที่อยู่เป็นเพื่อนเธอเพียงสองคน คือนานินสาวใช้กับมาดามพรูดอง ที่ได้รับความช่วยเหลือจากคามิลล์เสมอแม้ในยามที่เธอยากไร้ ทั้งหมดเช่าแฟลตเล็กๆ อยู่ด้วยกันขณะที่อาร์มันด์ตามไปพบเข้า คามิลล์กำลังจะตาย และมีดอกไม้สัญลักษณ์แห่งความรักของทั้งสองคนวางอยู่บนอก อาร์มันด์ทุ่มกายลงใกล้เธอ และร่ำร้องขอโทษที่เข้าใจเธอผิด แต่คามิลล์ก็โต้ตอบเขาไม่ได้เพราะขณะนั้นเธอก็มีสภาพร่วงโรยเหี่ยวเฉา เหมือนดอกไม้ที่วางเหนืออกของเธอ คามิลล์หมดลมหายใจ และคงจะมีความสุขอยู่บ้างกระมังที่ได้ตายในอ้อมกอดของชายที่รักเธอ และเธอก็รักเขาอย่างเหลือเกินในวันนั้น ข้อคิดจากนิยายเรื่องนี้ แม้จะดูว่าเรื่องราวที่บรรยายออกจะเกินจริงไปบางเรื่อง แต่ข้อดีก็ คือการเน้นเรื่องความประพฤติของสตรีที่ควรระวังรักษาชื่อเสียง และศักดิ์ศรีของตนไม่ให้มัวหมอง กับการชี้ให้เห็นโทษของการพนัน ที่นำให้ชีวิตของตัวละครต้องวิบัติอย่างที่ไม่มีใครช่วยได้เลย

ห้องสนทนา เม้าท์ระเบิด : โลกกับธรรม : English Corner : ข่าวประชาสัมพันธ์ : BKK Blog : Work at Home เกมส์ Photo Hunt : Jigsaw : Hang Man : Tetris : Slider : จับคู่ BKK Mobile Picture Message : Logo : Mini Logo : Screen Saver : Text SMS : Color Picture Message : Wallpaper รักและคิดถึง พบเพื่อนใหม่ : E-Cards : กลอนแทนใจ : ศาลาพักใจ : เยาวชนคนดี สารพันบันเทิง ดูหนัง ฟังเพลง : ซอกแซกผ่านจอ : มุมฟุตบอล : เสี่ยงเซียมซี : ดวงดาวโคจร ออนไลน์ : Wallpaper : บันเทิง-เริงใจ : ซุบซิบดารา สารพัดความรู้ เสวนาธุรกิจ : บัญชีทีเบรค : กระดูกและข้อ ภาษาพาเพลิน Everyday English : Did you know? : E-Dialog : รู้จักญี่ปุ่น ห้องสมุด BKK Business Letter : Song of the Week : พี่เลี้ยงภาษาอังกฤษ : เพลินภาษาน่ารู้ :E-Diary : ศัพท์ทันโลก : สืบสายนิยายดัง : Alphabetize : SEX : วัยรุ่น วัยดึก : นางาซากิ: นานานก : ชีวิตหลากสี : ยายวันวาน : พาชิมริมครัว : IT Audit : Chic & Trendy : Indy Zone : เกร็ดความรู้ไอที : Star Corner : New York! New York! BKK Center Hot Links : เบอร์โทรศัพท์ฉับไว : About us : ติดต่อ BKKonline