๒๐ ก.พ. ๔๔
อัธยา โกมลกาญจน
โรเบิร์ต อี เชอร์วูด (Robert E.Sherwood 1896- )
เขียนเรื่องนี้เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์
สมัยประธานาธิบดีอเมริกันคนที่16
คืออับราฮัม ลินคอล์น
(Abraham Lincoln:1809-1865)
เขาเป็นประธานาธิบดีสองสมัยคือ
สมัยที่หนึ่งระหว่าง ค.ศ.1861-64
และสมัยที่สองใน ค.ศ1864
ครั้งที่แม่ทัพฝ่ายใต้คือ นายพลลี (Lee)
ยอมแพ้ในสงครามกลางเมืองอเมริกัน
(American Civil War)
ระหว่าง ค.ศ.1861-1865 (พ.ศ.2404-พ.ศ.2408)
สงครามกลางเมืองอเมริกันเกิดจากความขัดแย้ง
ระหว่างรัฐเกษตรกรรมทางใต้
สนับสนุนการมีทาสกับ รัฐอุตสาหกรรมทางเหนือ
ไม่สนับสนุนการมีทาส การยุติสงครามมีผลคือการเลิกทาส
และการรวมกันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของชาวอเมริกัน
น่าเสียดายที่หลังจากนั้นเพียงสองสามวัน
ได้เกิดเหตุร้ายคือ ประธานาธิบดีลินคอล์นถูก
นายเจ บูธลอบยิงที่โรงละครฟอร์ด
ผู้ที่อ่านเรื่อง Abb Linclon in Illinois
จะมีโอกาสศึกษาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ณ เมืองนิว ซาเล็ม และสปริงฟิลด์ในรัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา
ระหว่าง ค.ศ. 1831-1861 (พ.ศ. 2374-พ.ศ.2424)
ซึ่งเป็นเวลาใกล้เคียงกับสมัยสงครามกลางเมือง
ขณะที่บ้านของเอบตัวเอกของเรื่องก็คือ
บ้านของอับราฮัมลินคอล์นที่อิลลินอยส์ มีที่ต่างกันก็คือ
ฉากสุดท้ายในชีวิตจริงของอับราฮัม ลินคอล์น
ได้จบลงที่โรงละครฟอร์ด
แต่ฉากสุดท้ายในชีวิตของเอบ จบที่ชานชาลาสถานีรถไฟ
บทละครนี้ถูกจัดแสดงครั้งแรกในค.ศ.1938
เนื้อเรื่องย่อ
|
เด็กหนุ่มชื่อเอบ ลินคอล์น
เดินทางมาที่เมืองนิว ซาเล็ม
ในอิลลินอยส์ตั้งแต่อายุเพียง 12 ขวบ
ในฤดูร้อนของปีค.ศ.1831
หมู่บ้านที่เอบมาอยู่นี้เป็นหมู่บ้านเล็กๆ
ติดพรมแดนระหว่างรัฐ มีบ้านแบบล็อค
เคบินปลูกอยู่เพียง 15 หลังเท่านั้น
ต่อมาเอบจึงได้ร่วมกับเพื่อนชื่อเบอร์รี
เปิดร้านขายของสารพัดรวมทั้งวิสกี้ด้วย
ความชอบวิสกี้ของเบอร์รี
คงจะมีมากจนทำให้ขาดความยับยั้งชั่งใจ ว่าเป็นของซื้อของขาย
เขาจึงแอบทุกวันจนวิสกี้หมดร้าน
ฐานะของร้านอยู่ในขั้นล้มละลาย
(คงไม่ใช่เพราะไม่มีวิสกี้ขายอย่างเดียว
แต่คงจะเป็นเพราะเจ้าของร้านมัวแต่เมาอยู่ด้วยก็ได้)
เอบต้องประกาศรับผิดชอบฐานะการเป็นหนี้ถึง
1,500 ดอลลาร์แต่ผู้เดียว |
 |
|
ต่อมาเอบได้รู้จักกับเมนเทอร์
เกรแฮมครูโรงเรียนใกล้บ้าน
เอบจึงได้มีโอกาสเรียนเขียนอ่านโดยไม่ต้องไปโรงเรียน
ครูเกรแฮมได้ช่วยสอนการใช้ภาษาแก่เอบ
ทั้งภาษาของสุภาพชน
และภาษาที่ถูกหลักไวยากรณ์
เอบได้ฝึกพูดในที่ชุมนุมชน
และรู้จักแต่งโคลงด้วย เมื่อเวลาผ่านไป
เอบจึงนับได้ว่าเป็นผู้มีการศึกษาดีคนหนึ่ง
น่าเสียดายที่เกรแฮมเสียชีวิตอย่างกระทันหัน
ขณะที่เอบก็ยังต้องการการฝึกฝน
จากเขาอยู่เอบเสียใจมาก
และรู้สึกว่าตนเองเป็นคนโชคร้าย
เขาไม่ได้ทำอะไรเลยระยะหนึ่ง
จนเมื่อเวลาผ่านไปนานพอ
ที่ความเศร้าโศกเรื่องการตายของเมนเทอร์คลายลง
เอบก็เริ่มสนใจการเมือง
เพราะตระหนักว่ามีอาชีพเพียงสองอาชีพเท่านั้น
ที่เปิดทางให้แก่ บุคคลที่ต้องพลาดหวังถึงสองครั้งอย่างเขา
จะสามารถเลือกได้ คือการเป็นครูสอนหนังสือ
หรือไม่ก็เป็นนักการเมือง | |
|
การเป็นนักการเมืองนั้นไม่ได้เป็นง่ายๆ
ดังนั้นก่อนที่จะมีโอกาสดังว่า
เอบจึงไปสมัครงานเป็นบุรุษไปรษณีย์เสียก่อน
เขาได้พบนักการเมืองชื่อ นิเนียน เอดเวิร์ด
คู่แข่งคนสำคัญของประธานาธิบดีแจ็กสัน
ที่ร้านเหล้าเล็กๆ ที่รัทเลดจ์ในนิว ซาเล็ม
บุคคลผู้นี้เดินทางมาเพื่อมองหาผู้สมัครเป็นสมาชิกสภารัฐ
เขาเริ่มสนใจเอบ
เพราะได้เห็นเอบสามารถยุติการทะเลาะเบาะแว้งกัน
ระหว่างผู้ต่อต้านกับผู้สนับสนุน
ประธานาธิบดีแจ็คสันอย่างละมุนมะม่อม
และเอดเวิร์ดยังได้รับความมั่นใจในตัวเอบมากขึ้น
จากการสนับสนุนของเพื่อนๆ
เอบสองคนคือโจชัว สปีด กับผู้พิพากษาโบว์ลิง กรีน
ทำให้เอดเวิร์ดตัดสินใจเสนอให้เอบสมัครรับเลือกตั้ง
โดยเขาจะเป็นผู้สนับสนุนเอบเอง |
|
เมื่อเอดเวิร์ดบอกเอบเรื่องนี้ เอบกลับปฏิเสธ
เพราะขณะนั้นเขาได้ตกลงกับเซท เกล
ว่าจะเดินทางไปทางตะวันตกพร้อมกัน
พอดีต่อมาเซท เกลทราบข่าวว่าบิดาของเขาป่วยหนัก
และเขาจะต้องเดินทางกลับไปมารีแลนด์โดยทันที
เอบจึงพลอยต้องยุติการเดินทางไปตะวันตกด้วย | |
 |
ความผิดหวังกับเอบดูเหมือน
จะมีความเกี่ยวข้องกันอยู่ตลอดเวลา
แต่เอบก็ไม่ท้อ เขาเริ่มโชคดีเมื่อ แอนน์ รัทเลดจ์
บุตรสาวของเจ้าของร้านเหล้า ที่เอบแอบหลงรักอย่างเงียบๆ
เกิดอกหัก เมื่อเอบถือโอกาสสารภาพรัก
แอนน์จึงตัดสินใจรับคำขอนั้นทันทีโดยไม่ลังเล
เธอสนับสนุนให้เอบเล่นการเมือง
เอบจึงรีบฝากผ่านผู้พิพากษาโบว์ลิง
กรีนไปถึงเอดเวิร์ดว่าเขาจะสมัครรับเลือกตั้ง |
|
แต่แล้วเรื่องร้ายก็กลับมาเยือนเอบอีก เมื่อแอนน์ล้มป่วย
และในที่สุดก็ถึงแก่กรรม เอบโศกเศร้ามาก
เขาตัดสินใจเปิดสำนักงานกฎหมาย
ที่เมืองสปริงฟิลด์ร่วมกับเพื่อนคือ
ผู้พิพากษาสจ๊วต
และไม่ต้องการเข้าไปเกี่ยวข้องกับการเมืองอีกทั้งๆ
ที่เพื่อนร่วมงานของเขาคือ วิลเลียม เฮิร์น
ดันพยายามปลุกเร้าเต็มที่
เฮิร์นดันผู้นี้เป็นพวกอบอริชันนิสต์ (Abolitionists)
*ส่งเสริมการแบ่งแยกดินแดนเป็นฝ่ายเหนือ และฝ่ายใต้
ส่วนเอบนั้นแม้จะไม่ชอบการมีทาส
แต่ก็ไม่ชอบเรื่องการแบ่งแยกประเทศ
เขาจึงยังไม่ตกลงใจร่วมงานกับเฮิร์นดัน
พอดีนิเนียน เอดเวิร์ด
ยังต้องการได้เอบมาร่วมกิจการทางการเมืองอยู่
เขาพยายามแนะนำน้องภรรยาคือ มารี ทอดด์ให้เอบ
ฝ่ายมารีผู้ทะเยอทะยานก็เล็งเห็นว่าเธอ
จะสามารถผลักดันเอบไปสู่จุดหมายที่เธอต้องการได้
ในที่สุดทั้งสองจึงหมั้นหมายกันทั้งๆ
ที่เอบนั้นไม่เคยลืมแอนน์ รัทเลดจ์เลย
เมื่อใกล้ถึงวันแต่งงานกับมารี ทอดด์
นั้นเขาจึงเขียนจดหมายฝากเพื่อนคือ
โจชัว สปีดถึงมารีว่าเขาไม่ได้รักเธอ
สปีดขอให้เอบไปบอกเจ้าสาวเอง
และสารภาพว่าเขากลัวมารีจะโกรธ
และหาทางแกล้งเขาในภายหลัง
เอบจึงตัดสินใจไปบอกเจ้าสาวของเขาเอง
แล้วแยกทางจากไป |
|
วันหนึ่งเขาได้พบเพื่อนเก่าคือ เซท เกล
ที่เคยคิดจะเดินทางไปตะวันตกด้วยกันอีก
เซทเดินทางจากมารีแลนด์พร้อมกับภรรยา
และลูกมุ่งสู่รัฐโอเรกอน
เอบขอไปด้วย เพราะตัองการไปถึงที่นั่นก่อนที่จะมีการออกกฎหมาย
Dred Scott Decision
** กฎหมายฉบับนี้จะมีผลขยาย
การมีรัฐในตะวันตก ที่เป็นเสมือนการสร้างประเทศขึ้นใหม่
ทั้งสองสามีภรรยาไม่ขัดข้อง
แต่แล้ว บุตรชายของเซทเกลก็เกิดป่วยหนัก
เซทรู้ว่าถ้าลูกตาย ทั้งเขา
และภรรยาก็คงหมดกำลังใจที่จะเดินทางสู่ตะวันตก
เอบเองก็อยากเดินทางไปเต็มแก่
เขาพยายามสวดอ้อนวอนพระเจ้าขอให้ช่วยชีวิตจิมมี
แต่เขาก็ไม่อาจทำให้ความหวังของเขาเป็นจริงได้
เมื่อจิมมีเสียชีวิต
และสองสามีภรรยายุติการเดินทาง เอบรู้สึกผิดหวัง
และเสียขวัญ
เขาทำอะไรไม่ถูกนอกจากจะตัดสินใจกลับไปหามารี ทอดด์
ซึ่งเธอก็ยินดีตอบรับเอบด้วยความเต็มใจ
เอบเริ่มแสวงหาหนทางเดินเข้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดี
เขาได้แสดงปาฐกถาแข่งกับสตีเฟน ดักกลาส
คู่แข่งทางการเมืองของเขาหลายครั้ง
และก็ดูเหมือนว่าเอบจะเป็นฝ่ายเหนือกว่า
หนทางการเมืองของเขามีทางเป็นไปได้
เขานึกไม่ถึงเลยว่า
ในที่สุดความเป็นไปไม่ได้ก็ได้เกิดขึ้นในชีวิตของเขาอีก
นั่นคือมารี ทอดด์ซึ่งมีลูกกับเขาถึง 4 คน
กลับมีชีวิตแต่งงานที่ไม่สงบสุขเอาเสียเลย
ทั้งสองมักมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ
เริ่มจากเรื่องในบ้านจนในที่สุดขยายไปนอกบ้านให้ผู้คนรับรู้
ในที่สุด เอบจึงตัดสินใจส่งมารีกลับบ้าน
เมื่อมารีมีทีท่าว่าจะทำให้เขาเสียคะแนนนิยมทางการเมือง |
|
เอบมีชัยชนะในการเลือกตั้งในที่สุด
ความยุ่งยากก็ดูจะเพิ่มมากขึ้น
โชคร้าย และความทุกข์ร้ายกาจเริ่มกลับมาเป็นของเขาอีก
ครั้งหนึ่งในปี ค.ศ.1861
ขณะที่เอบยืนอยู่บนชานชาลารถไฟ
เพื่อเดินทางจากสปริงฟิลด์ไปวอชิงตัน
เขากำลังแสดงสุนทรพจน์
ยืนยันความตั้งใจจริงของเขา ต่อเพื่อนบ้าน
และคนอื่นๆ เกี่ยวกับอนาคตของอเมริกา
ขบวนรถของประธานาธิบดีกำลังแล่นเข้ามาจอดเทียบ
ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องเพลงแสดงความยินดีกับเอบ
และเขาก็ทันได้ยินประโยคสุดท้ายของเพลง "John Brown's Body"
ที่ว่า "His soul goes marching on!"
ก่อนที่วิญญาณของเขาจะออกจากร่าง | |
 | |
|
ข้อคิดจากนิยายเรื่องนี้
จากตัวเอกของเรื่องคือ เอบที่มีความมุ่งมั่นแน่วแน่เพื่อความก้าวหน้า
ทางการเมือง
แต่บางครั้งคนเราก็อาจจะต้องพ่ายแพ้โชคชะตาที่อยู่นอกเหนือ
อำนาจของบุคคลที่จะไขว่คว้า
ถึงกระนั้นสิ่งที่ยังคงเหลืออยู่ก็คือชื่อเสียงที่ไม่มีวันตาย
ทั้งนี้เพราะผู้คนในเวลาต่อมา
ได้สำนึกถึงความเสียสละและความพยายามจนถึง
วันสุดท้ายในชีวิตของเอบอย่างไม่มีวันลืม | |
|
*Abolitionist เป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อยุติการมีทาส สืบเนื่องจากแนวความคิด เรื่องสิทธิมนุษยชน ในยุคประทืองปัญญาคริสต์ศตวรรษที่18 อังกฤษสามารถยุติการมีทาสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ส่วนในอเมริกาได้มีการเคลื่อนไหวเมื่อประมาณ ค.ศ.1820 ในรัฐสภาเรื่องการมีทาสกับการห้ามการมีทาสที่ยุติลงด้วยการทำ Missouri Compromise ตกลงให้จำกัดจำนวนรัฐที่อนุญาตให้มีทาสกับรัฐ ที่ไม่อนุญาตให้มีทาสไว้ในจำนวนที่เท่ากัน และให้ต่างมีผู้แทนในรัฐสภาเท่ากัน ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อมีการรวมรัฐใหม่ เข้ามาทำให้เกิดการโต้แย้งเรื่องที่จะอนุญาตให้มีทาส หรือไม่ให้มีในรัฐใหม่ ฝ่ายทหารที่ไม่ต้องการมีทาส เริ่มในรัฐทางเหนือในช่วงทศวรรษที่ 1830 เป็นฝ่ายนิยมความรุนแรงมีผู้นำเช่น แกริสัน ฟินนีย์ และเวลด์ ซึ่งแกริสันได้ออกหนังสือพิมพ์ที่ทรงอิทธิพลชื่อ Liberator ในบอสตัน ค.ศ.1831 และยังตั้งสโมสรต่อต้านการมีทาสในฟิลาเดลเฟีย ค.ศ.1833 | |
| |
|