|
Aeneid ๑๔ มี.ค. ๔๔ อัธยา โกมลกาญจน 
Publius Vergilius Maro (70-19B.C.)
เขียนเรื่องจากมหากาพย์สรรเสริญวีรบุรุษในสมัยสงครามกรุงทรอย
ซึ่งเป็นสงครามระหว่างกษัตริย์เมเนลอสแห่งสปาร์ตากับกษัตริย์กรุงทรอย
แย่งชิงสตรีงามที่สุดในโลกคือ พระนางเฮเลน
อีเนียสเป็นมหากาพย์ที่ยิ่งใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองเกียรติยศของโรม
บรรยายการก่อสร้างอาณาจักรของชาวโรมันที่สืบย้อนไปถึงสมัยของอีเนียส
และกรุงทรอย ประมวลเป็นตำนานความยิ่งใหญ่ ของมหาอาณาจักรโรมันที่รุ่งเรืองที่สุดของโลกโบราณ |
| เนื้อเรื่องย่อ | |
|
เริ่มขึ้นเมื่อเรือของอิเนียสถูกคลื่นซัดเข้าสู่ฝั่งทะเลลิเบีย
เขาได้รับการต้อนรับจากชาวเมืองคาร์เทจเป็นอย่างดี
เพราะเทพธิดาวีนัสผู้เป็นมารดาของอีเนียส
ทราบว่าคาร์เทจเป็นเมืองโปรดของเทวีจูโนผู้เป็นศัตรูกับตน
นางเกรงว่าบุตรชายจะเป็นอันตราย นางจึงส่งคิวปิดมาเกิดเป็นบุตรชายของอีเนียสชื่อว่า
แอสคานิอุส คิวปิดจัดการกล่อมจิตใจของเทวีไดโดผู้เย่อหยิ่งให้อ่อนโยนลง
เมื่ออีเนียสเดินทางมาถึงอาณาจักรของเธอ
อีเนียสจึงได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีชั่วระยะเวลาหนึ่ง
ทั้งสองมีความสุขด้วยกันจนถึงเวลาที่อีเนียสจะต้องหักใจจากนางผู้เป็นที่รักไป
เพื่อปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมาย |
 |
|
ภารกิจของอีเนียสนั้น เริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อกรุงทรอยต้องพ่ายแพ้ชาวกรีก
หลังจากการปิดล้อมอยู่ถึง10 ปี ทหารกรีกได้ซ่อนตัวอยู่ในม้าไม้ขนาดใหญ่ตั้งอยู่นอกเมือง
เมื่อชาวกรุงทรอยมาพบเข้าได้พากันลากม้าไม้เข้าไปในเมือง
เพราะเห็นเป็นของแปลก และขาดความระมัดระวัง
ในที่สุดทหารกรีกจึงสามารถบุกเข้าไปถึงเมือง ทำการเผาเมือง
และชาวโทรจันต้องลี้ภัยออกจากบ้านเมืองของตน
ในจำนวนผู้ลี้ภัยนี้มีอีเนียสกับบิดาแอนชิซีส และแอสคานิอุสบุตรชายด้วย
ลมพัดพาขบวนเรือไปถึงบัทโทรตัมในอิตาลี
และต่อมาถึงเกาะซิซิลีตามลำดับ แอนชิซีสเสียชีวิตลง
และถูกฝังไว้ อีเนียสเดินทางออกจากเกาะซิซิลี
เรือถูกพายุพัดไปเกยฝั่งลิเบียซึ่งเขาได้พบเทวีไดโด
ที่ถูกคิวปิดในร่างของแอสคานิอุสโน้มน้าวใจให้รู้สึกสงสาร และเห็นใจวีรชนชาวโทรจันมาก่อนแล้ว
เทวีไดโดจัดงานต้อนรับอีเนียสอย่างเอิกเกริก
พอดีเกิดพายุพัดพาอีเนียสกับเทวีไดโดไปอยู่ด้วยกันในถ้ำ
ทั้งสองคนเกิดความรักต่อกัน อีเนียสจึงพักอยู่ที่คาร์เทจตลอดฤดูหนาว
จนถึงฤดูใบไม้ผลิ อีเนียสระลึกได้ถึงภารกิจของตน
จึงแล่นเรือจากไป พระนางไดโดทรงโศกเศร้า และตัดสินใจฆ่าตัวตาย
ฝ่ายอีเนียสเดินทางมาถึงชายฝั่งซิซิลีอีก
เขาปล่อยให้ทหารพักผ่อนดื่มกินอย่างเต็มที่ มีการเล่น และแข่งขันต่างๆ
อย่างครึกครื้นสนุกสนานกันจนกลายเป็นความประมาท เทพธิดาจูโนถือโอกาสลอบมาเผาเรือ
เพื่อไม่ให้อีเนียสเดินทางต่อไปได้ แต่เทพเจ้าก็มาช่วยให้อีเนียสสามารถซ่อมเรือ
และออกเดินทางต่อไป | |
|
เรือของอีเนียสเดินทางมาถึงฝั่งอิตาลีที่เมืองคูเม
เขาได้พบสตรีพยากรณ์ที่เมืองนี้ ซึ่งสามารถพาอีเนียสลงไปพบบิดาของนางที่ใต้ทะเล
และหลังจากการทำพิธีสังเวยแล้ว ชายสองคนก็ลงไปในนรก
เดินทางมาถึงแม่น้ำสตีค (Styx) เป็นชื่อแม่น้ำในนิยายกรีก
เป็นแม่น้ำคั่นระหว่างเมืองนรกกับเมืองมนุษย์
เขาได้พบคนแจวเรือข้ามแม่น้ำนี้ และระหว่างทางก็ได้พบคนหลายคนที่เขารู้จัก
เมื่อคนเหล่านั้นมีชีวิตอยู่ในโลกรวมทั้งราชินีไดโดผู้เคราะห์ร้ายด้วย
ทั้งหมดเดินทางมาถึงส่วนที่เป็นทางแยกเหมือนซ่อม
ทางหนึ่งนำไปสู่นรกร้าย อีกทางหนึ่งแยกไปสู่สวรรค์
อีเนียสเลือกเดินทางไปพบแอนชิซีส
ซึ่งได้แสดงภาพประวัติศาสตร์อันรุ่งเรืองของกรุงโรมในอนาคตให้อีเนียสชม
นอกจากนี้ยังสั่งให้อีเนียสเดินทางไปยังดินแดนที่อีเนียสสามารถกินโต๊ะได้ | |
 |
อีเนียสเดินทางต่อไปถึงเมืองโบราณคือ ละติอุม เมืองนี้มีผู้ปกครองคือ ละตินุส
เขาได้รับประทานอาหารที่ริมฝั่งทะเลนั้น มีขนมปังกับเนื้อ
ขณะนั้นแอสคานิอุสก็พูดเล่นว่าเขากำลังกินโต๊ะอยู่
เป็นการเตือนให้อีเนียสเข้าใจว่า เขาได้เดินทางมาถึงดินแดนที่อีเนียสกินโต๊ะตามคำทำนายแล้ว |
|
ฝ่ายละตินุสก็มีผู้ทำนายว่าห้ามแต่งธิดาสาวละวิเนียแก่ชายชาวพื้นเมือง
แต่ให้รอคนที่มาจากเมืองอื่นเพราะผู้มาเยือนนั้นจะเป็นผู้สร้างเมืองใหม่
พระองค์จึงต้อนรับอีเนียสในฐานะบุรุษตามคำทำนาย
ฝ่ายเทอร์นุส วีรบุรุษคนหนึ่งของละตินอิจฉาอีเนียส
และก่อการกบฎขึ้น เทวีจูโนผู้เกลียดชังอีเนียสได้ให้ความช่วยเหลือเทอร์นุส
พอดีแอสคานิอุสไปฆ่ากวางตัวโปรดของชาวเมือง
เกิดการโต้เถียงกันโดยที่ละตินุสกลับเก็บตัวเงียบไม่เข้ามายุ่งด้วย
อีเนียสจึงต้องเตรียมตัวสู้กับเทอร์นุสเอง
ระหว่างนั้นเขาฝันว่าให้ไปขอความช่วยเหลือจากอิแวนเดอร์
แห่งอาณาจักรบนเนินทั้งเจ็ด ซึ่งอีแวนเดอร์ก็เรียกระดมพลมาให้ความช่วยเหลืออย่างดี
ส่วนเทพธิดาวีนัสก็จัดหาโล่วิเศษเพื่อให้อีเนียสป้องกันตนเองจากศัตรู
ในที่สุดอีเนียสสามารถเอาชนะเทอร์นุสได้ แต่เทพธิดาจูโนมาช่วยเทอร์นุสไว้ไม่ให้ถูกอีเนียสทำร้ายได้
ส่วนคนที่ต้องเสียชีวิตในสงครามครั้งนี้คนหนึ่งคือ พัลลัส
โอรสที่รักของอิแวนเดอร์ ซึ่งอีเนียสตัดสินใจว่าถึงอย่างไรก็จะต้องส่งศพของพัลลัส
ไปให้พระบิดาให้ได้ในระหว่างวันพักรบ 20 วัน
ขณะที่บรรดาเทพต่างจับตาดูการต่อสู้อยู่
เทวีจูโนก็ถูกเทพจูปิเตอร์บังคับให้ยินยอมให้ชาวโทรจัน
ได้ปกครองกรุงโรมต่อไปโดยมีข้อแม้ว่าจะต้องแต่งกาย และพูดภาษาละติน
ในระหว่างการทำสัญญาสงบศึกนั้น อีเนียสถูกลอบทำร้ายอีกด้วยธนูลึกลับ
แต่แผลของเขากลับหายได้เองอย่างประหลาด
อีเนียสจึงเปิดฉากต่อสู้กับเทอร์นุสแบบตัวต่อตัว
เขาสามารถฆ่าเทอร์นุสเป็นการแก้แค้นแทนพัลลัส
และในที่สุดได้แต่งงานกับละวิเนียช่วยกันก่อสร้างเมืองใหม่
ที่ต่อมาคือ กรุงโรม เมืองหลวงแห่งอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของโลกโบราณ |
|
ข้อคิดจากนิยายเรื่องนี้
ข้อคิดจากเรื่องนี้ คือความพยายามที่จะแสดงความสามารถของ
วีรบุรุษในสมัยการสร้างชาติโรมัน การต่อสู้กันระหว่างเทวีจูโนกับเทวีวีนัส
แสดงถึงความเชื่อมั่นในลักษณะมนุษยนิยม (Humanism)
ของชาวกรีกโบราณที่จะไม่ยกย่องเทพเจ้าว่าเลิศเลอ
เหนือมนุษย์ทั้งปวง การแข่งขันระหว่างเทวีจูโน
กับเทวีวีนัสแสดงถึงความหลงตัวเอง
การแก่งแย่งชิงดีที่เกิดขึ้นทั้งบนโลกมนุษย์ และบนสวรรค์
หรือการที่อีเนียสทอดทิ้งพระนางไดโดเพื่อเดินทางไปสร้างเมือง
ตามพระประสงค์ของเทวีวีนัสก็เน้นความรับผิดชอบ
ในหน้าที่ของอีเนียสเหนือความรักหรือเรื่องส่วนตัว |
|