การฉีดไวตามินบี และให้น้ำตาลผลไม้ (หรือที่เรียกว่า "เดรซโทรส")
กับผู้ป่วยให้ผลดีอย่างยิ่งในการลดอาการคลื่นไส้
สำหรับแผลถูกไฟไหม้ การบำบัดด้วยน้ำแร่นับว่าดีกว่าทุกอย่างหมด
เราแบ่งคนไข้ออกเป็นสองกลุ่ม
ให้กลุ่มแรกได้รับการรักษาด้วยน้ำแร่ แต่กลุ่มที่สองรักษาด้วยยาอย่างธรรมดา
แล้วก็เฝ้าคอยดูผล
ปรากฏว่ากลุ่มแรกใช้เวลาเพียงประมาณยี่สิบวันเท่านั้นก็หาย ในขณะกลุ่มที่สองต้องไข้เวลานานถึงสามสิบแปดวัน
ซึ่งทำให้เราสามารถพูดได้ว่า ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยวิธีใช้น้ำแร่นั้นหายเร็วกว่าอีกกลุ่มถึงประมาณสองสัปดาห์
การลงแช่ในบ่อน้ำแร่นับว่าได้ผลดียิ่งสำหรับแผลที่เกิดกับร่างกายส่วนนอก
แม้แต่ตัวผมเองก็ได้รับประโยชน์อย่างยิ่งจากการแช่น้ำแร่นี้
เรายังเป็นแพทย์กลุ่มแรกที่ให้การรักษาผู้ป่วยจากโรคอะตอมมิกด้วยวิธีที่เรียกว่า "ช็อก เธราปี"
ซึ่งก็คือการบำบัดด้วยเลือดของพวกเขาเอง วิธีการนี้แพร่หลายไปอย่างรวดเร็ว และในวงกว้าง เราได้ขอให้แพทย์อื่นๆ
ทำตามด้วย สำหรับตัวผมเองนั้นคิดว่าวิธีนี้ได้ผลดีอย่างยิ่ง แต่แพทย์คนอื่นๆ อาจจะยังรั้งรอดูผลก่อน ดังนั้น
จึงยังไม่อาจมีการสรุปผลได้นอกจากกล่าวเพียงว่า แพทย์จำนวนมากต่างยอมรับกับวิธีการนี้อย่างกว้างขวาง
วิธีการดังกล่าวเคยถูกใช้กับคนไข้คนอื่นๆ มาก่อน แต่ในวันที่ ๑๐ กันยายน ดร.
ฟูเสะทดลองให้มันกับผู้ป่วยจากระเบิดปรมาณูเป็นครั้งแรก
ทั้งนี้มาจากการที่ในช่วงต้นของเดือนกันยายน ผู้คนจำนวนมากต่างล้มป่วยอย่างหนักด้วยอาการเลือดออกในชั้นใต้ผิวหนัง
ไข้ขึ้นสูง เนื้อเยื่อเหงือกตาย และแผลในลำคอ เราต่างเริ่มสงสัยว่า
นี่เป็นอาการของเลือดเป็นพิษหรือว่าเป็นโรคระบาดชนิดใหม่ อย่างไรก็ตาม
หลังจากเฝ้าตามดูอาการอย่างใกล้ชิด
และให้การรักษาตามอาการ เราก็พบว่าอาการของคนไข้นั้นคล้ายคลึงกันกับภาวะพร่องเซลล์กรานูโลไซต์
ซึ่งเป็นโรคเลือดชนิดหนึ่ง นอกจากนั้นเรายังพบด้วยว่าอาการเหล่านี้เกิดเพราะเม็ดเลือดขาวในร่างกายผู้ป่วยลดจำนวนลง
ซึ่งเป็นเพราะไขกระดูกถูกทำลาย จากกัมมันตภาพรังสีทีรับเข้าไป ผู้ป่วยล้มตายยังกับใบไม้ร่วง คณะแพทย์
และพยาบาลภายใต้การนำของ ดร.ฟูเสะต่างเฝ้าดูแลพวกเขาตลอดวันตลอดคืน พร้อมๆ
กันกับที่พยายามคิดหาวิธีรักษาอย่างที่เรียกว่าทุกวิถีทาง ซึ่งก็เป็นตอนนี้เองที่เราคิดถึงวิธีการที่เรียกว่า "ช็อก ทรีตเมนต์"
ซึ่งก็คือการบำบัดด้วยเลือดของผู้ป่วยเอง
|
๓๑ "ช็อก เธราปี"