.......... " หลงทางตน ! " ........

ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน โบราณว่า
เคยยินมา คุณครูท่าน พร่ำเพียรสอน
ครั้นกาลผ่าน ค่อยลบเลือน คำเก่าก่อน
สังคมเปลี่ยน เร่งร้อน หาเงินตรา

คนเร่งสร้าง ทรัพย์สิน วัตถุเพิ่ม
เงินตราเสริม อำนาจ วาสนา
มากทรัพย์สิน มากวัตถุ คนบูชา
เชิดชูค่า เหนือคนอื่น ไม่ธรรมดา

เรื่องคุณธรรม จริยธรรม คร่ำครึเก่า
คงเหลือเล่า ในตำรา เก่าศึกษา
สังคมใหม่ เลิศเทคโนฯ ฝรั่งจ๋า
เทอดตำรา ตะวันตก เลิศกว่าใด

ของสิ่งดี (ของ)ตะวันตก มองเมินข้าม
ก้มหน้าตาม เพียงเทคโน โก้กว่าไหน
หัวมงกุฎ ท้ายมังกร เร่งรุดไป
เท่ห์ว่าใคร ? ครึ่งไทยเทศ .. คนชื่นชม ?

ประชาธิปไตย ตามใจข้า เห็นปรากฎ
ตรง-โค้ง-คด ตามกฎตัว มั่วผสม
ตีความไป ตามอำนาจ ตนนิยม
ให้สังคม ปั่นป่วน ไร้ทิศทาง

อลวน อลเวง พัลวัน
เร่รี่หัน ทางไหนดี ทิฐิขวาง
ให้งงงวย งวยงง .. จิตเวิ้งว้าง
หูตาฟาง อึงอื้อ .. หลงทางตน !


++ เสียงรำพึง ++

sarasiri@hotmail.com