ดิฉันชื่อเด็กหญิงณัฐธิดา บุญกรุด เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/3
ของโรงเรียนวัดอ่างแก้ว (จีบ ปานขำ) ดิฉันเริ่มเรียนอนุบาล
ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่โรงเรียนดรุณานุกูล จังหวัดสมุทรสงคราม จากนั้น
ดิฉันก็ได้ย้ายมาเรียนต่อที่โรงเรียนวัดอ่างแก้ว (จีบ ปานขำ) จนถึงปัจจุบัน
การเรียนของดิฉันอยู่ในระดับดีมาตลอด เกรดเฉลี่ยไม่ตำกว่า 3.8
ดิฉันคิดว่า การที่จะเป็นเด็กดีให้ได้นั้น คือจะต้องประพฤติปฏิบัติตนให้อยู่ในกฎระเบียบของโรงเรียน
ของครอบครัว หรือแม้กระทั่งสังคมรอบข้าง การที่จะเป็นเด็กดีไม่จำเป็นจะต้องเรียนเก่ง
แต่ควรจะใฝ่รู้ และสนใจที่จะแสวงหาความรู้ใหม่ ๆ เพิ่มเติมอยู่อย่างสม่ำเสมอ
ตั้งแต่จำความได้ พ่อและแม่ของดิฉันเข้มงวดเรื่องการเรียนของดิฉันมาก
หลังเลิกเรียนทุกวันแม่จะต้องให้ดิฉันอ่านหนังสือในทุกวิชาที่จะมีการเรียนการสอนในวันรุ่งขึ้น
แม่บอกว่าการอ่านหนังสือก่อนและทำความเข้าใจในเนื้อหาวิชา
เป็นการเตรียมความพร้อมที่ดี ส่วนพ่อก็จะเน้นการท่องคำศัพท์ภาษาอังกฤษ
พ่อบอกว่า โลกเราเปลี่ยนแปลงไปมาก วิชาภาษาอังกฤษเป็นวิชาที่สำคัญมาก
ในชีวิตประจำวันและในอนาคต พ่อจึงต้องบังคับให้ดิฉันท่องทุกวัน แต่หากวันไหนดิฉันเกเรไม่ทำตามที่พ่อแนะนำ
ดิฉันก็จะต้องถูกทำโทษให้ท่องคำศัพท์เพิ่มขึ้นเป็นร้อย ๆ คำ และต้องหาคำศัพท์ใหม่ ๆ มาท่องด้วย
ซึ่งบางครั้งดิฉันก็สุดแสนจะเบื่อ เพราะต้องท่องซ้ำ ๆ ซาก ๆ วนไปวนมาวันแล้ววันเล่า
ซึ่งในบางครั้งพ่อก็ต้องหาอุบายหลากหลายวิธีมาเล่าให้ดิฉันฟัง
ซึ่งก็ทำให้ดิฉันหายเบื่อ และกลับมาสนใจอย่างจริงจังอีกครั้ง พ่อยอมเหนื่อย
พ่อยอมทำงานหนัก เพื่อสะสมเงินไว้ให้ลูกเรียนสูง ๆ พ่อและแม่ขอให้ดิฉันตั้งใจเรียนและเป็นเด็กดี
และให้ตั้งใจทำความดีโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน พ่อบอกว่าการทำความดี
ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ใครเห็น แต่ขอให้คิดก่อนที่จะทำเสมอ แล้วสักวันหนึ่ง
ความดีนั้นก็จะตอบแทนเราเองโดยไม่รู้ตัว นั่นก็คือการเป็นที่รักใคร่ของครูบาอาจารย์ และเพื่อน ๆ
พ่อและแม่บอกเสมอว่า จุดมุ่งหมายสูงสุดของพ่อและแม่ก็คือ อยากเห็นความเจริญรุ่งเรืองของลูก
ลูกต้องตั้งใจศึกษาเล่าเรียน เพราะการศึกษาเท่านั้นที่จะทำให้ลูกทัดเทียมผู้อื่น
และเป็นเหมือนหลักให้ลูกได้พึ่งพิงต่อไปในภายหน้า แต่ท่ามกลางความชื่นชมยินดีของพ่อและแม่ที่มีต่อตัวดิฉัน
ดิฉันทราบว่า ในจิตใจของท่านก็ยังแฝงไว้ซึ่งความกังวล ความห่วงใย พ่อและแม่จะคอยชี้แจง
แนะนำดิฉันให้ประพฤติแต่ในสิ่งที่ดีงาม และมักจะชี้ให้เห็นเสมอว่าความชั่วนั้นจะต้องได้รับผลอย่างไร
เพราะการประพฤติชั่วนั้น จะทำให้ชีวิตไม่มีความสุข พ่อและแม่ต้องการให้ดิฉันเป็นคนดี
เพรียบพร้อมด้วยวิชาความรู้เยี่ยงบุตรที่ดีโดยทั่วไป พ่อและแม่จะคอยสอดส่องถึงการศึกษาเล่าเรียน
การคบหาเพื่อนฝูง ท่านจะคอยปกป้องทุกวิถีทาง เพื่อมิให้ดิฉันเดินทางผิด
แต่ถึงแม้บางครั้งดิฉันจะหลงเดินทางผิดไปบ้าง ท่านก็จะรีบดึงดิฉันกลับ ท่านไม่เคยทอดทิ้งดิฉันเลย
ปัจจุบัน ดิฉันตระหนักดีแล้วว่า การเป็นเด็กดีมีคุณธรรม
และการตั้งใจเรียนอย่างสม่ำเสมอ จะส่งผลให้ดิฉันประสบความสำเร็จในการศึกษา
และสามารถร่วมทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ซึ่งรางวัลต่าง ๆ ที่ดิฉันได้รับ
และนำความภาคภูมิใจมาสู่ครอบครัวมีดังนี้
- เกียรติบัตรชนะเลิศของโรงเรียนวัดอ่างแก้วในการแข่งขันเรียงความ เนื่องในวันแม่แห่งชาติ ประจำปี 2544
- วุฒิบัตรของคณะกรรมการลูกเสือ เขตภาษีเจริญ นการฝึกอบรมยุวกาชาดพัฒนาต้านยาเสพย์ติด โครงการโรงเรียนสีขาว ปี 2544
- เกียรติบัตรนักเรียนแกนนำเยาวชนรักการอ่าน ของโรงเรียนวัดอ่างแก้ว ปี 2544
- เกียรติบัตรของคณะกรรมการเผยแผ่ธรรม และจัดกิจกรรมทางศาสนา ในสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา ปี 2545
- เกียรติบัตรรางวัลชนะเลิศ ของโรงเรียนวัดอ่างแก้ว ในการประกวดเรียนความ ในสัปดาห์ภาษาไทยแห่งชาติ ปี 2545
- วุฒิบัตรการเข้าค่ายอบรมภาษาอังกฤษของเขตภาษีเจริญ ปี 2545
- วุฒิบัตรการเข้าค่ายอบรมหัวหน้าหน่วยยุวกาชาด ของเขตภาษีเจริญ ปี 2545
- เกียรติบัตรรางวัลชนะเลิศ ของโรงเรียนวัดอ่างแก้ว ในการประกวดสุนทรพจน์
|
เรื่องได้รางวัล
ครอบครัวของณัฐธิดา
และนี่คือผลงานแห่งความสำเร็จ ซึ่งนำความชื่นชมยินดีมาสู่ครอบครัว
และต่อคุณครูที่ได้ให้โอกาสแก่ดิฉัน ดิฉันจะรักษาความดีและ
ความขยันหมั่นเพียรนี้ไว้ตลอดไป ดิฉันอยากให้เพื่อน ๆ
ประพฤติตนเป็นคนดีอย่างสมบูรณ์แบบ คือ คิดดี พูดดี และทำดี
เพื่อเป็นกำลังสำคัญที่มีคุณภาพ สามารถพัฒนาบ้านเมืองให้เจริญรุ่งเรืองต่อไปในอนาคต
