The friend who can be silent with us in a moment of despair or confusion, who can stay with us in an hour of grief and bereavement,
who can tolerate not knowing, not curing, not healing and face with us the reality of our powerlessness, that is a friend who cares."
เพิ่งจะผ่านวันแม่มาได้ยังไม่ถึงเดือนนะคะ ทุกคนลืมคุณแม่แล้วหรือยัง จะว่าไปแล้วแม่เป็นบุคคลที่สำคัญคนแรก
อาจเรียกได้ว่าสำคัญที่สุดในชีวิตของเราเลยทีเดียว แล้วคนสำคัญที่มีความหมายต่อเรานี่คือใครนะ บางคนอาจตอบว่าคนที่เรารัก
หรือคนที่รักเรา คนที่อยู่เคียงข้างกับเราในยามทุกข์และสุข คนที่เข้าใจเรา คนที่คอยช่วยเหลือเรา ในเรื่องนี้ Henri Nouwen
เขียนไว้ในงานเขียนของเขาที่มีชื่อว่า "Out of Solitude" ไว้ดังนี้
"When we honestly ask ourselves which person in our lives means the most to us,
we often find that it is those who, instead of giving much advice, solutions, or cures,
have chosen rather to share our pain and touch our wounds with a gentle and tender hand.
The friend who can be silent with us in a moment of despair or confusion, who can stay with us in an hour of grief and bereavement,
who can tolerate not knowing, not curing, not healing and face with us the reality of our powerlessness, that is a friend who cares."
เมื่อเราถามตัวเองว่าใครกันที่มีความหมายต่อเรามากที่สุด เรามักจะพบว่าคนคนนั้นแทนที่จะเป็นคนที่คอยให้คำปรึกษา
คอยช่วยเหลือหาทางออกให้แก่เรา กลับเป็นคนที่เราเลือกที่จะแบ่งเบาความทุกข์ของเรา และสัมผัสบาดแผลของเราด้วยสัมผัสอันอ่อนโยน
เพื่อนคนที่นั่งอยู่ข้างเราเงียบ ๆ ในยามที่เราสิ้นหวังหรือว้าวุ่น คนที่อยู่กับเราในยามเศร้าและยามกล้า คนที่ทนรับการไม่รู้
ไม่ต้องช่วยรักษาเยียวยา และยอมรับเราในยามที่เราหมดแรงไม่สามารถทำอะไรได้ คนคนนั้นคือคนที่ห่วงใยเรา
บางครั้งเราไม่ต้องการคำแนะนำหรือปลอบโยน เราไม่ต้องการความช่วยเหลือในการแก้ไขปัญหา เราต้องการเพียง "เพื่อน"
นั่นคือคนที่อยู่ข้างเรา เท่านั้นเอง เพื่อนไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ยอมรับเราและนั่งอยู่เงียบ ๆ เคียงข้างเรา
ประโยคของ Henri Nouwen ยาวและมีส่วนขยายมากทำให้อ่านเข้าใจง่าย น้อง ๆ อาจจะงง ต้องใช้หลักไวยากรณ์มาช่วยในการอ่านนะคะ
ประโยคที่หนึ่ง เราลองหาประธานและกริยาหลักของประโยคก่อนนะคะ
When we honestly ask ourselves which person in our lives means the most to us, we often find that it is those who,
instead of giving much advice, solutions, or cures, have chosen rather to share our pain and touch our wounds with a gentle
and tender hand.
We คือประธานของประโยค ส่วนข้อความที่มาข้างหน้านั้น ขึ้นต้นด้วย when แสดงว่าเป็น ส่วนขยายแบบ adverb clause
ส่วนกริยาหลักคือ find ส่วน that it is
เป็น noun clause ทำหน้าที่เป็นกรรมค่ะ แล้วก็มีส่วนขยายขึ้นต้นด้วยคำว่า who เป็น adjective clause
ขยาย those และกริยาของ who คือ have chosen to share and touch วลีที่ขึ้นต้นด้วย instead of
เป็นเพียงส่วนขยายที่นำขึ้นมาวางขัดไว้
จะสังเกตได้ว่ามี commas ขั้นด้วย
ประโยคทีสอง ประธานคือ The friend และส่วนที่ขึ้นต้นด้วย who เป็นส่วนขยายทั้งหมด และกริยาคือ is ส่วน that เป็นการกล่าวซ้ำเพื่อเน้น
The friend who can be silent with us in a moment of despair or confusion, who can stay with us in an hour of grief and bereavement,
who can tolerate not knowing, not curing, not healing and face with us the reality of our powerlessness, that is a friend who cares."
|
