|
| ||||
หนังสือที่เป็นที่นิยม มีคนอ่านหลายล้านคน ทั่วโลก และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ เทียบได้กับ
ในปัจจุบันก็คือ Alice in the Wonderland หรือ อลิสในแดนมหัศจรรย์ โดย Lewis Carroll นิยายเด็กที่เด็กอ่านได้
ผู้ใหญ่อ่านดี ติดกันงอมแงม Alice in the Wonderland เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหญิงอลิสซึ่งไม่อยากร้องเพลงในงานเลี้ยงน้ำชา
เธอจึงฝันไปว่าได้หล่นลงไปในห้วงเวลา และเข้าไปสู่แดนสนธยา ได้พบกับตัวละครอื่นมากมาย เรื่องราวที่เกิดขึ้นก็แสนจะเหลือเชื่อ
อย่างเช่นในฉากงานเลี้ยงน้ำชา (A Mad Tea-Part) ที่อลิสคุยกับกระต่าย March Hare และ หมวก Hatter
"I do," Alice hastily replied; "at least-at least I mean what I say-that's the same thing, you know." "Not the same thing a bit!" said the Hatter. "Why, you might just as well say that 'I see what I eat' is the same thing as 'I eat what I see'! " "Take some more tea," the March Hare said to Alice, very earnestly. "I've had nothing yet," Alice replied in an offended tone, "so I can't take more." "You mean you can't take less," said the Hatter; 'its' very easy to take more than nothing." 
"เธอน่าจะพูดอย่างที่เธอตั้งใจจะพูด" กระต่ายพูดต่อ
"ฉันพูด" อลิสรีบตอบขัดขึ้นมา "อย่างน้อยฉันก็หมายความอย่างที่ฉันพูด มันก็เหมือนกันนั่นแหละ"
"ไม่เหมือนกันสักนิด" หมวกตอบ "เหมือนกับเธอพูดว่า 'ฉันเห็นสิ่งที่ฉันกิน' ไม่เหมือนกับ 'ฉันกินสิ่งที่ฉันเห็นสักหน่อย' "
"ฉันยังไม่ได้ดื่มเลยสักนิด" อลิสตอบอย่างรำคาญ "จะดื่มเพิ่มอีกได้อย่างไร" "เธอหมายความว่า เธอดื่มน้อยลงไม่ได้" หมวกพูด "เพราะว่าถ้ายังไม่ได้ดื่ม เธอก็จะดื่มเพิ่มได้อีกเสมอ"
ไม่น่าเชื่อนะคะว่าหนังสือเด็กจะเขียนได้คมขนาดนี้ มีการเล่นคำอย่างฉลาดด้วย
เรื่องนี้ก็ซ่อนปริศนาให้กับผู้อ่านไว้ไม่น้อยไปกว่าปริศนาที่อลิสได้เจอแน่ | ||||
 | ||||
|
