|
| ||||
สวัสดีค่ะ เพลินภาษาน่ารู้สัปดาห์นี้มีข้อความที่ปรากฎวนเวียนอยู่บนอินเตอร์เน็ตมาฝากค่ะ
น่าแปลกนะคะที่หลายคนที่มีอีเมลล์ใช้สื่ออินเตอร์เน็ตในการส่ง forward ให้กันแทนที่จะเป็นข่าวสารสารทุกข์สุขดิบ forward
ส่วนใหญ่เป็นเรื่องขำขัน ล้อเลียน หรือเป็นภาพ สบายตาบ้าง อุจาดตาบ้าง นาน ๆ ทีพี่แนทก็จะได้ forward ที่น่าสนใจบ้าง
เหมือนกับกลอนเปล่าที่พี่แนทได้รับมานานแล้ว แต่เพิ่งจะมีโอกาสได้นำมาแบ่งให้น้องๆ อ่านในวันนี้  คนที่ส่งมา บอกว่าผู้แต่งเป็นเด็กหญิงวัยเยาว์ซึ่งกำลังต่อสู้มะเร็งขั้นสุดท้ายอยู่ จะจริงเท็จอย่างไรไม่ทราบ
แต่ข้อความที่เขาสื่อผ่านกลอนพาอึ้งไปเลยเหมือนกัน
Have you ever watched kids On a merry-go-round? Or listened to the rain Slapping on the ground? Ever followed a butterfly's erratic flight? Or gazed at the sun into the fading night? You better slow down. Don't dance so fast. Time is short. The music won't last. Do you run through each day On the fly? When you ask "How are you?" Do you hear the reply? When the day is done Do you lie in your bed With the next hundred chores Running through your head? You'd better slow down Don't dance so fast. Time is short. The music won't last. Ever told your child, We'll do it tomorrow? And in your haste, Not see his sorrow? Ever lost touch, Let a good friendship die Cause you never had time To call and say "Hi"? You'd better slow down. Don't dance so fast. Time is short. The music won't last. When you run so fast to get somewhere You miss half the fun of getting there. When you worry and hurry through your day, It is like an unopened gift.... Thrown away. Life is not a race. Do take it slower Hear the music Before the song is over.
กลอนนี้สื่อความหมายในรูปของคำถาม คำถามเหล่านี้ไม่ได้ต้องการให้น้องๆ คิดหาคำตอบ แต่คิดถึงหัวที่เขากำลังจะสื่อ
คำถามที่เป็นการเกริ่นนำเข้าเรื่อง หรือมุ่งให้ผู้อ่านมีส่วนร่วมในหัวข้อสนทนา ไม่ได้เป็นคำถามจริงๆ
นี้เรียกว่า rhetorical question.
ในกลอนนี้เขาถามว่า "เธอเคยดูเด็กนั่งม้าหมุนไหม เธอเคยนั่งฟังเสียงฝนกระทบพื้นบ้างไหม เธอเคยมองตามผีเสื้อที่บินผ่านมา
หรือเหม่อมองไปยังดวงตะวันยามที่มันลับไปกับขอบฟ้าไหม" เราไม่ค่อยมีเวลาให้ความสนใจกับสิ่งละเอียดอ่อนของชีวิต ดังนั้น
ผู้เขียนคาดไว้ว่าคำตอบของคำถามเหล่านี้จะเป็น "No"
"เธอน่าจะใจเย็นลงหน่อย อย่าเต้นเร็วนัก เวลานั้นสั้น เดี๋ยวเพลงก็จบ" ฟังดูเหมือนไม่ค่อยเป็นเหตุเป็นผลกันเท่าไหร่
ในเมื่อเดี๋ยวเพลงก็จบ ก็น่าจะรีบเต้นให้คุ้ม แต่ที่จริงหากเรามัวแต่รีบเร่ง เราก็จะไม่มีทราบซึ้งกับเสียงเพลง
"วันหนึ่ง ๆ ของเธอบินล่อนผ่านไปหรือเปล่า เวลาที่เธอถามว่า 'สบายดีหรือ' เธอรอฟังคำตอบหรือเปล่า เมื่อวันหนึ่งผ่านไป
เธอล้มตัวลงบนเตียงแล้วนึกถึงเรื่องอีกร้อยพันที่ยังไม่ได้ทำหรือเปล่า"
"เคยบอกลูกไหมว่า ไว้วันหลังค่อยทำ แล้วรีบไปทำอย่างอื่นจึงไม่ได้เห็นหน้าเศร้าของลูก
เคยขาดการติดต่อกับเพื่อนจนสายสัมพันธ์ขาดหายไปเพียงเพราะว่าเธอไม่มีเวลาที่จะโทรไปทักทายไหม"
"เวลาที่เธอวิ่งกวดเพียงเพื่อให้ถึงจุดหมาย เธอหมดโอกาสสนุกกับการเดินทางไปถึงจุดนั้น เวลาที่เธอกังวลและเร่งรีบกับชีวิตประจำวันอยู่นั้น
เปรียบเสมือนกับของขวัญที่ถูกทิ้งไปทั้งๆ ยังไม่ได้เปิด
"ชีวิตไม่ใช่การวิ่งแข่ง ช้าๆ ลงหน่อย ฟังเสียงดนตรี ก่อนที่เพลงจะจบ"
กลอนนี้เหมาะกับชีวิตคนเมืองจริงๆ วันๆ ได้แต่ใช้ชีวิตเร่งรีบ ก้มหน้าก้มตาทำงาน เรียนหนังสือ เงยหน้าขึ้นมาจากจอคอมพิวเตอร์
จากตำราเรียนก็ปาเข้าไปครึ่งค่อนคนแล้ว อย่าเต้นเร็วนักเลย จะเวียนหัวเอา | ||||
 | ||||
|
