9 November
Do you know that your grade largely depends
on your teacher's mood? It's the midterm week
again and I have been marking my students'
papers, but made little progress. I try to be fair
to everyone so I mark only a few papers at a time.
The more papers I read the more frustrated I get.
Think about how you would feel if you were to read,
say three bad pieces of writing. By the time you
start the fourth one, you are not in the mood to read
and will see only the weakness of that piece.
This happens to me. Teachers are also humans
with flesh and blood and, believe it or not, feelings.
As a student, there is nothing you can do.
You could never tell whether your teacher reads
a bad paper before reading yours or not. You can
pray that you are in luck to get a sensible teacher
to recognize how his/her emotion affect your grades.
|
|
๙ พฤศจิกายน
เธอรู้ไหมว่าเกรดของเธอขึ้นอยู่กับอารมณ์
ของครูเธออย่างมาก ตอนนี้เป็นสัปดาห์การสอบกลางภาค
อีกแล้ว และฉันก็กำลังยุ่งกับการตรวจข้อสอบอยู่
แต่งานไม่ค่อยเดินเท่าไหร่ ฉันพยายามที่จะยุติธรรมกับทุกคน
ดังนั้นฉันจึงตรวจข้อสอบทีละไม่กี่คน ยิ่งตรวจข้อสอบ
หลายฉบับฉันก็ยิ่งหงุดหงิด ลองนึกดูสิว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร
หากต้องอ่านบทความแย่ๆ ต่อกัน เอาเป็นว่า 3 บทความแล้วกัน
พอเริ่มอ่านชิ้นที่ 4 ก็ไม่มีอารมณ์จะอ่านแล้ว คอยแต่จะต้องจับผิด
สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับฉัน เชื่อหรือไม่ว่าครูก็เป็นคนที่มีเลือดเนื้อ
และความรู้สึกเหมือนกัน ในฐานะนักเรียนเธอทำอะไรไม่ได้มากหรอก
เธอไม่รู้ว่าครูของเธอได้อ่านงานแย่ๆ ก่อนที่จะมาตรวจงานของเธอ
หรือเปล่า เธอทำได้เพียงสวดอ้อนวอนให้โชคดีที่ครูมีเหตุผล
และรู้ตัวว่าอารมณ์ของครูมีอิทธิพลต่อคะแนนของนักเรียน |
|
|
I haven't been moody yet. So far my
students didn't do so bad. There are
times that I feel like throwing the papers
across the room or wish that the very
student were with me at the moment so
that I can give the feedback right away.
When I come to give my students their feedback,
I'm usually calm and say only in generality.
I try my best not to discourage my students.
But at the same time, I have to point out how
they can improve their work. I don't consider
myself a good teacher. I'm just a thoughtful one. |
|
|
ฉันยังอารมณ์ดีอยู่ นักเรียนฉันไม่แย่นักหรอกคราวนี้
มีบางครั้งเหมือนกันที่ฉัน
อยากจะเขวี้ยงกระดาษให้กระจายทั่วห้อง
หรืออยากให้นักเรียนอยู่ต่อหน้าจะได้ให้ฟีดแบค
กันสดๆ พอถึงตอนให้ฟีดแบคนักเรียนทีไร
ฉันก็พูดแต่กว้างๆ ทุกที ฉันพยายามจะ
ไม่ให้นักเรียนเสียใจ แต่ในขณะเดียวกัน
ก็ต้องบอกข้อที่ควรแก้ไขให้เขาทราบ
ฉันไม่คิดว่าฉันเป็นครูที่ดีหรอกนะ
ฉันแค่คิดว่าฉันเป็นครูที่เอาใจใส่เท่านั้น |
|
|
I know that you will never believe
I'm a teacher. Believe me, looks aren't
everything. I used to feel insulted when
people are surprised when I tell them
what I do for a living. Don't I look smart enough.
What are university lecturers supposed to look like?
I shock my students every new semester as
I walk into the classroom. Now I take it as
a compliment that I look young and do
quite well for people my age. |
|
|
ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อหรอกว่าฉันเป็นครู
เชื่อฉันเถอะว่ารูปร่างหน้าตาเป็นเพียงส่วนประกอบ
ภายนอกเท่านั้น ฉันเคยโกรธเวลาที่คนมักจะประหลาดใจ
เวลาฉันบอกว่าฉันทำมาหากินอะไร ฉันดูไม่ค่อยฉลาดหรืองัยนะ
อาจารย์มหาวิทยาลัยนี่เขาต้องหน้าตาเป็นอย่างไรนะ
ฉันทำนักเรียนตกใจทุกเทอมเลยตอนที่ฉันเดินเข้าไปในห้องเรียน
ตอนนี้ฉันคิดว่ามันเป็นคำชมเสียแล้วว่าฉันยังดูเด็ก
แล้วก็ถือว่าใช้ได้ทีเดียวในหมู่คนวัยเดียวกัน |
|
|
My dear Bangkok, aren't you glad we
know each other? You get to hear all
these things from me every day.
Today you even learn that teachers
are human too. Good night. |
|
|
กรุงเทพที่รัก เธอดีใจไหมที่เราได้รู้จักกัน
เธอได้ยินได้ฟังเรื่องเหล่านี้จากฉันทุกวันเลย
วันนี้เธอก็ได้เรียนรู้ว่าครูก็เป็นคนเหมือนกัน
ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ |
|
