4 December
Today I told my students that a stupid
question is the question has never been
asked. If you think that your question is
silly and never put it into utterance, then
your question is silly. I got my students
to do group work and present it to the whole
class. I tried to get them as much involved
as possible in class activities. I tried to
change their learning attitudes. I could have
failed terribly but I tried. I told them that they
could learn from anyone or anything. Their
friends is one of the best source of information.
They put tremendous faith in teachers but none
in their friends. Many times I find that my
students have great ideas and can see things
clearer than I do. They speak the same language
and can transfer information better. They are
not intimidated by one another; therefore,
aren't afraid of asking questions or making
mistakes. All they need is a little trust.
|
|
๔ ธันวาคม
วันนี้ฉันบอกกับนักเรียนของฉันว่าคำถามที่งี่เง่าก็คือ
คำถามที่เขาไม่ได้พูดออกมา ถ้าเธอคิดว่าคำถาม
ของเธอไร้สาระแล้วไม่เคยเอ่ยถามออกมาคำถาม
นั้นแหละไร้สาระ ฉันให้นักเรียนทำงานเป็นกลุ่ม
และรายงานหน้าชั้น ฉันพยายามให้เขามีส่วนร่วม
ในกิจกรรมในชั้นเรียนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ฉันพยายามเปลี่ยนทัศนคติในการเรียนความพยายาม
ของฉันอาจสูญเปล่าฉันบอกพวกเขาว่าเขาสามารถเรียน
รู้จากใคร หรือสิ่งใดก็ได้เพื่อนเขาเป็นครูที่ดีที่สุดคนหนึ่ง
นักเรียนเชื่อฟังครูมากเกินไปแต่ไม่เชื่อคำพูดของเพื่อนเลย
หลายครั้งที่ฉันพบว่านักเรียนของฉันมีความคิดหลักแหลม
มากมาย และมองอะไรได้ชัดเจนทะลุปรุโปร่งกว่าฉัน
เสียอีกเขาพูดภาษาเดียวกันและถ่ายทอดข้อมูลได้ดีกว่า
เขาไม่กลัวกันเองดังนั้น จึงถามคำถามได้อย่างสบายใจ
และไม่ต้องเกรงว่าจะพูดผิดเขาเพียงแต่ต้องมีความเชื่อ
มั่นในตัวเพื่อนเขามากกว่านี้
|
|
|
When I was visiting the Humbolt University
in Berlin, I attended an incredibly boring
seminar. I wasn't listening. Instead,
I looked out the window at the green
branches swaying in the wind. I felt
peace and realized that I would have
benefited more from sitting in a park
and looking at trees and the sky.
At least I would get enough inspiration
to write a poem or something. But I was
deadly bored and trapped in that seminar.
I told my students that if they thought that
they learned nothing in class and that
they would be better off somewhere else,
don't bother to come to my class at all.
I would not check attendance. I think that
was fair of me to let them do what they want.
People learn in many different ways
and I won't force my students to do it my way.
|
|
|
ตอนที่ฉันไปเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยฮุมโบล์ท
ในเบอร์ลินฉันเข้าฟังการสัมมนาที่น่าเบื่อ
อย่างไม่น่าเชื่อฉันไม่ได้ฟังสัมมนาแต่กลับมอง
ไปนอกหน้าต่างดูกิ่งไม้มีพริ้วไหวไปตาม
กระแสลม และท้องฉันรู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูก
และตระหนักว่าฉันได้อะไรมากมายจากการไปนั่ง
ในสวนและมองดูต้นไม้และท้องฟ้าอย่างน้อย
ฉันก็มีไอเดียจะเขียนกลอนหรืออะไรต่อมิอะไร
ตามประสาฉัน แต่ฉันกลับต้องมาทนนั่งฟังสัมมนา
บ้าๆ นี่ ฉันบอกนักเรียนของฉันว่าหากเขาคิดว่าการเรียน
ในชั้นเรียนไม่ได้ให้อะไรเขา และคิดว่าเขาได้อะไรมากกว่า
จากแหล่งอื่นก็ไม่ต้องมาเข้าเรียน ฉันไม่เช็คชื่อ
ฉันคิดว่ามันยุติธรรมดี ที่ให้นักเรียนตัดสินใจเอง
คนเรามีวิธีการเรียนรู้ต่างกัน และฉันจะไม่บังคับ
ให้นักเรียนต้องมาเรียนโดยใช้วิธีการของเขา
|
|
|
I am sorry I never wrote anything in
honor of your beautiful sky. But it
doesn't mean that I don't appreciate you.
My muse just doesn't come when I'm
caught in traffic. Well, maybe some other
time. Night night, Bangkok.
|
|
|
ฉันขอโทษนะที่ไม่เคยเขียนกลอนชมความงาม
ของท้องฟ้าเธอเลย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า
ฉันไม่ชอบเธอนะเทพมิวส์ไม่นำแรงบันดาลใจมาให้ฉัน
ตอนที่ฉันติดอยู่บนถนนกรุงเทพหรอก
เอาไว้โอกาสหน้าแล้วกัน ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ กรุงเทพ
|
|
