30 October
I love the rain when I'm inside.
It rained again this evening and it was cool.
I kind of imagine how I would feel a year from
now when I go to Seattle. It rains all the time
in that part of the States. I also think of going
to school in Michigan which is colder in the
winter but not as wet. |
|
๓๐ ตุลาคม
ฉันรักสายฝนมากเวลาที่ฉันอยู่ในบ้าน
เย็นวันนี้ฝนตกอีกแล้ว และอากาศก็เย็นมาก
ฉันลองนึกดูว่าอีกหนึ่งปีข้างหน้าฉันจะรู้สึกอย่างไร
เวลาที่ฉันไปซีอาทเทิล แถบนั้นฝนตกตลอดเวลาเลย
ฉันก็คิดว่าจะไปเรียนที่มิชิแกนดีหรือเปล่า
ซึ่งอากาศหนาวกว่าแต่ไม่แฉะเท่า |
|
|
My dear Bangkok, I have been hiding things from you.
We chat every night but I never revealed to
you what matters or bothers me the most.
I just don't have enough faith in you and
I don't have enough guts to talk about it
myself. When I say I don't have faith
in you, I mean I'm afraid you won't understand
me and I might bore you with my idle talk.
If you don't want to hear this, just overlook
the next paragraph and I will talk to you tomorrow.
|
|
|
กรุงเทพที่รัก ฉันมีความลับกับเธอ เราคุยกันทุกคืน
แต่ฉันไม่เคยบอกเธอถึงสิ่งที่กวนใจฉันอยุ่ในตอนนี้
ฉันแค่ไม่เชื่อใจเธอมากพอ และฉันเองก็ไม่กล้าบอกเธอ
ด้วยตัวเอง ที่ฉันบอกว่าฉันไม่เชื่อใจเธอ ฉันหมายถึง
ฉันเกรงว่าเธอจะไม่เข้าใจฉัน และเธอคงเบื่อที่จะฟัง
เรื่องไร้สาระ ถ้าเธอไม่อยากฟังก็ข้ามไปย่อหน้าอื่น
เลยก็ได้ แล้วเราค่อยคุยกันพรุ่งนี้ |
|
|
Alright, here we go. I am in a funk. Everything
is happening at once. My mom is in and out
of hospital. I work hard like a dog maybe
harder than my dog. Okay, okay, I will stop
beating around the bush and just tell you.
I think I'm broken hearted. I was kind of in
a relationship with someone you know who.
Both of us have been busy. Actually he is busy.
I can always make time for him. I do understand
though but can't help feeling down. We don't
even get to talk on the phone these days.
We used to be close and talked all the time.
Now things just turned up side down.
This bothered him too. To be fair, we didn't
have an argument or anything. He felt bad that
he could do nothing for me. He could not be
here for me. And you know how it goes.
The story ended with "let's just be friends"
the most lame sentence ever said by anyone.
I agreed because if someone feels uncomfortable
being with you, then you should let him/her go.
I was dishonest to myself. However, then you
weren't supposed to say nice things to weaken
each other. If I had said how I really felt,
not what I thought, I knew it would really make
a difference. All I said was that I wish for us to
work out and that I don't want him to leave even
though I did respect his decision. Are you confused?
Well, I am. I was glad that at least I told him that
I didn't want to finish with him. But what
I can we do? It hurts to stay in this relationship
and it hurts likewise to leave it. I know we will
talk sometimes. We won't become complete
strangers but we will lose the sense of belonging
and having someone. We all need to love and
to be loved. I guess my needs won't be answered now. |
|
|
เอาหล่ะพร้อมหรือยัง ฉันกำลังแย่
ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน แม่ฉัน
เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ฉันทำงานหนัก
เป็นวัวเป็นควาย อาจจะหนักกว่าควายด้วยซ้ำ
เอาหล่ะ เอาหล่ะ ฉันจะเลิกพูดอ้อมค้อมเสียที
ฉันกำลังอกหัก ฉันคบกับใครบางคนอยู่ เธอก็รู้ว่าใคร
เราสองคนงานยุ่งมาก ที่จริงเขาต่างหากที่เป็นฝ่ายยุ่ง
ฉันหาเวลาให้เขาได้เสมอ หล่ะ ฉันเข้าใจทุกอย่าง
แต่อดที่จะเศร้าไม่ได้ เราไม่มีแม้แต่เวลาจะคุยโทรศัพท์กัน
เราเคยสนิทกันมากและคุยกันตลอด แต่ตอนนี้ทุกอย่าง
ก็กลับตละปัดไปหมด เขาก็ไม่พอใจเรื่องนี้เหมือนกัน
เราไม่ได้ทะเลาะกันหรอก แต่เขารู้สึกแย่ที่ไม่สามารถ
ทำอะไรให้ฉันได้เลย เขาไม่สามารถมาหาฉันได้
เธอก็รู้ว่าเรื่องมันพอจะเป็นมาอย่างไร เรื่องมันจบ
ตรงคำที่ว่า"เราเป็นเพื่อนกันดีกว่า" มันเป็นประโยค
ที่ทุเรศที่สุดที่เคยมีใครพูดมา ฉันเห็นด้วยเพราะ
หากมีใครรู้สึกไม่สบายใจที่จะอยู่กับเรา เราก็ควร
ปล่อยเขาไป ฉันไม่ซื่อสัตย์กับตัวเอง แต่เราไม่ควร
จะพูดอะไรดีๆ ที่ทำให้อีกฝ่ายต้องอ่อนแอ
ถ้าหากฉันบอกออกไปว่าที่จริงฉันรู้สึกอย่างไร
ไม่ใช่ว่าฉันคิดอย่างไร ฉันรู้ว่าอะไรๆ ก็คงไม่เป็นอย่างนี้
ฉันพูดเพียงแต่ว่าฉันอยากให้เราไปด้วยกันได้ดีและ
ไม่อยากให้เขาไป แต่ฉันก็เคารพการตัดสินใจของเขา
เธองงไหมเนี่ย มันเจ็บปวดที่เราคบกันแบบนี้
แต่มันก็เจ็บเหมือนกันที่จะเลิกคบกัน ฉันรู้ว่า
เราจะได้คุยกันบ้าง เราคงไม่กลายเป็นคนแปลกหน้า
ไปเลย แต่เราก็คงจะไม่เป็นเราเหมือนก่อน เราทุกคน
ต่างต้องการที่จะรักและถูกรัก ฉันว่าความต้องการ
ของฉันคงไม่สมหวังหรอกตอนนี้ |
|
|
That's my grief. Don't pity me. I will be okay.
Nobody can help me except myself.
I know I've got to love myself and
I will get myself out of this mess.
Thanks for listening. Good night, Bangkok. |
|
|
นั่นแหละเรื่องเศร้าของฉัน ไม่ต้องสงสารฉันหรอก
ฉันสบายดี ไม่มีใครช่วยฉันได้นอกจากตัวฉันเอง
ฉันรู้ว่าฉันต้องรักตัวเองให้มากและแก้ปมนี้เองให้ได้
ขอบคุณนะที่รับฟัง ราตรีสวัสดิ์กรุงเทพ |
|
