26 February
I need a man. Quick! Oh god, please send me a man right now. Anyone will do.
I thought that as I dragged my big suitcase down the platform at St. Pancreas train station.
I had a 40-kilo suitcase, a big Nike gym bag on my delicate shoulder, a small trolley and
a rucksack. I had managed to break a leg -of the suitcase--and one of the wheels.
I had never been as desperate for a man before. |
|
๒๖ กุมภาพันธ์
ฉันต้องการผู้ชาย ด่วน พระเจ้าช่วยส่งผู้ชายมาให้ฉันหน่อย ใครก็ได้
นั่นคือความคิดของฉันตอนที่ลากกระเป๋าเดินทางใบยักษ์ ตามชานชลาสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส
ฉันมีกระเป๋าหนัก 40 กิโล กระเป๋าไนกี้ใบโตไม่แพ้กันบนบ่าอันบอบบาง กระเป๋าติดล้อใบเล็กแล้วก็กระเป๋าเป้สะพายหลัง
ฉันไม่เคยอยากได้ผู้ชายมากเท่านี้มาก่อนเลย |
|
|
I finally made it to Nottingham, where I will spend the next year, at least, of my life studying.
The train from St. Pancreas, London, took me only one hour and forty minutes.
It doesn't really far at all. However the fare is more expensive than that of a
flight from Bangkok to Chiang Mai. |
|
|
ในที่สุดฉันก็มาถึงน็อตติ้งแฮม ที่ที่ฉันจะใช้ชีวิตนักเรียนของฉันอย่างน้อยหนึ่งปี รถไฟจากเซ็นต์แพนครัส
ลอนดอนใช้เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงกับอีกสี่สิบนาที ฟังดูไม่ไกลเลย
แต่ค่าโดยสารแพงกว่าค่าเครื่องบินไปเชียงใหม่เสียอีก |
|
|
I got a taxi from the station to the university. Fortunately, there were student
volunteers helping me with my bulky luggage, making rude noises along the way. |
|
|
ฉันนั่งแท็กซี่จากสถานีมายังมหาวิทยาลัย โชคดีที่มีนักเรียนอาสาสมัครช่วยขนกระเป๋าของฉัน
ซึ่งทำเสียงดังหยาบคายกับพื้นมหา' ลัยตลอดทาง |
|
|
I'm away from home again. Yes, I'm always away. I miss you already. Goodnight, Bangkok. |
|
|
ฉันจากบ้านมาอีกแล้ว ฉันอยู่ห่างบ้านเสมอ ฉันเริ่มคิดถึงเธอเสียแล้วสิ ราตรีสวัสดิ์จ๊ะกรุงเทพ |
|
