21 May
My accommodation complex is expanding.
Next to my building is a construction site,
which I pass every day to class. The first annoyance
I have with this place is that the footpath is closed off.
I had to cross the small street to the other side and once
I pass the site, I cross back. Its not a long road,
about 10 meters wide. But I have to add 40 meters
to my journey every day. I also have to watch out for cars.
All right. All right. I know I sound like a pain in the neck.
Its nothing to do with how far I have to walk. Its about principle.
No one should have an authority to close off a public footpath. Thats all.
|
|
๒๑ พฤษภาคม
หมู่อาคารที่ฉันอาศัยอยู่กำลังได้รับการขยาย ข้างๆ ตึกที่ฉันอยู่เป็นลานก่อสร้าง
ซึ่งอยู่ในทางผ่านตอนฉันไปเรียนทุกวัน เรื่องกวนใจเรื่องแรกก็คือ
ทางเดินฉันถูกปิด ฉันต้องข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม
และพอเดินผ่านที่ก่อสร้างไปก็ข้ามกลับมาอีก ถนนไม่ได้กว้างเท่าไหร่หรอก
ประมาณสิบเมตร แต่ฉันต้องข้ามกลับไปกลับมา เดินมากขึ้นตั้งวันละ 40 เมตร
ฉันยังต้องคอยระวังรถอีก ก็ได้ ก็ได้ ฉันรู้ว่าฉันพูดเหมือนคนเรื่องมาก
มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องเดินไกลขึ้นหรอก แต่มันเรื่องของหลักการ
ฉันคิดว่าไม่ควรให้ใครมีสิทธิ์ที่จะปิดกั้นทางเดินสาธารณะได้ เท่านั้นเอง
|
|
|
When I mentioned first, that suggests that second must follow.
This construction site is full of construction workers:
simply fact. However, construction workers seem to belong
to a different species than humans. Every time I walk past,
I hear Whoo Whoaa, Peeeww, yahoo from the scaffold.
When I look around, they get encouraged. Sometimes they
are loading stuff off the road. They stop to let me pass. Once
I turn about 5 meters from them, the whoo whaa starts.
I do not understand. I do not speak laborer language.
|
|
|
เมื่อฉันพูดถึง เรื่องแรก นั่นก็แปลว่ามันต้องมีเรื่องที่สองตามมา
สถานที่ก่อสร้างเต็มไปด้วยคนงานก่อสร้าง เป็นเรื่องที่เข้าใจกันได้ง่ายๆ
แต่คนงานก่อสร้างดูเหมือนว่าจะเป็นคนละชาติพันธุ์กับมนุษย์เรา
ทุกครั้งที่ฉันเดินผ่าน ฉันจะได้ยิน วู้
. ว้าาา ปิ้วววว ยาฮู ดังมาจากนั่งร้าน
พอฉันหันไปมอง พวกเขาก็นึกว่าฉันส่งเสริม ยิ่งได้ใจใหญ่
บางครั้งพวกเขาขนของอยู่ริมถนน เขาจะหยุดให้ฉันเดินผ่าน
พอฉันเดินผ่านไปได้ซักประมาณห้าเมตร เสียงวู้ว้าก็ไล่หลังมา
ฉันไม่เข้าใจ ฉันพูดภาษากรรมกรไม่เป็น
|
|
|
I wonder why they cant just say hello to me and whether
they can talk at all. I am also curious whether they whoo
whaa at other passers-by and what type of people they like to squeak at.
|
|
|
ฉันสงสัยว่าทำไมเขาพูดสวัสดีทักทายเหมือนมนุษย์ทั่วไปไม่ได้
หรือว่าพวกเขาพูดไม่เป็น ฉันยังกังขาว่าพวกเขาวู้ว้าใส่คนที่เดินผ่านคนอื่นๆ
หรือเปล่า และคนพวกไหนที่เขาชอบหอนตาม
|
|
|
The conclusion that I have right now is that this whoo
whaa thing is universal. Im experienced at being
squeaked at, so just take my word for it.
|
|
|
ฉันสรุปได้อย่างเดียวว่าไอ้พฤติกรรมวู้ว่าของคนงานก่อสร้างนี้เป็นปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก
ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการถูกหอนใส่ เชื่อฉันสิ
|
|
|
Its time to rest my ears now. Good night, Bangkok.
|
|
|
ได้เวลาไปพักหูฉันแล้วหล่ะ ราตรีสวัสดิ์ กรุงเทพจ๋า
|
|
