14 June
I got up with my head clear despite
a few hours of sleep and the morn over
having to work on Sunday. I have been
complaining all most all week about how
I don't want to but have to work. I'm over that now.
I don't believe in determinism nor destiny.
Nobody can make you do thing you don't want to do.
I decided to take this job. For whatever reason,
it's my decision and I should stick to it.
There's no point complaining. If you are
not happy with something, change it. If you
don't take any action, it can be implied that
you are content; therefore, stop complaining
and go on with your life. Barking dogs don't
bite and a job worth doing is worth doing it well.
|
|
๑๔ มิถุนายน
ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับสมองที่ปลอดโปร่ง ถึงแม้ว่าฉันจะ
นอนได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง และต้องมานั่งโอดครวญที่ฉัน
ต้องไปทำงานวันอาทิตย์ ฉันบ่นมาตลอดสัปดาห์ว่าไม่
อยากไปทำงาน แต่ต้องไปทำงาน ฉันเลิกแล้วหล่ะ ฉันไม่
เชื่อในโชคชะตาว่าทุกอย่างได้ถูกกำหนดมาแล้ว ไม่มีใคร
บังคับให้เธอทำอะไรได้ ถ้าเธอไม่อยากทำ ฉันตัดสินใจรับ
งานนี้ จะเป็นเพราะเหตุใดก็ตาม มันเป็นการตัดสินใจของ
ฉัน และฉันจะต้องทำตามนั้น จะบ่นไปก็ไร้ประโยชน์ ถ้า
ไม่พอใจก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงมันสิ ถ้าเธอไม่ทำอะไร
นั่นหมายความว่าเธอยอมรับมันด้วยความเต็มใจ ดังนั้น
ห้ามบ่น และใช้ชีวิตต่อไปได้แล้ว หมาที่เห่ามักไม่กัด
และจะทำอะไรทั้งทีก็ต้องทำให้ดี
|
|
|
When I come to think about it, working on Sundays
isn't such a bad idea. I don't do anything
constructive on weekends anyway.
The idea that I may be doing something fun
and work keeps me from it turns me off.
Let's look at it this way: sometimes I travel
across town to spend money. I'm actually
paid to do this job which benefit me two ways.
First, I have some extra cash. Second,
it stops me from spending money,
at least for half a day.
|
|
|
พอมาลองนึกๆ ดู การทำงานวันอาทิตย์นี่ก็ไม่เลวร้าย
อะไรหรอก ปรกติแล้วฉันก็ไม่ได้ทำอะไรสร้างสรรค์ใจช่วง
วันหยุดสุดสัปดาห์อยู่แล้ว ความคิดที่ว่าฉันจะได้ทำอะไร
สนุกๆ และการทำงานทำให้ฉันหมดสนุกทำให้ฉันท้อเล็ก
น้อย ลองคิดอย่างนี้ดีกว่า บางครั้งฉันนั่งรถไปตั้งไกลเพื่อ
ไปใช้เงิน แต่การทำงานนี้ฉันได้เงินซึ่งทำให้ฉันได้
ประโยชน์สองอย่าง อย่างแรก ฉันมีเงินมากขึ้น อย่างที่
สองฉันมีเวลาใช้เงินน้อยลง อย่างน้อยก็ครึ่งวัน
|
|
|
My students are actually great. They are keen.
That's all I need from them. I believe that anyone
can be taught if having right learning attitudes.
I don't mind students who are slow, but I hate
lazy students. I have no respect for the latter.
|
|
|
นักเรียนของฉันก็น่ารัก เขารักเรียนมาก เท่านี้คือสิ่งที่ฉัน
ต้องการ ฉันเชื่อว่าใครๆ ก็เรียนรู้ได้ถ้ามีทัศนะคติที่ถูก
ต้องต่อการเรียน ฉันไม่รังเกียจที่จะสอนนักเรียนที่เรียนช้า
แต่ฉันรังเกียจนักเรียนขึ้เกียจ ฉันไม่เคารพพวกขี้เกียจ
เลยจริงๆ
|
|
|
By the way, have you ever heard a riddle
about lazy people? There are four kinds of people:
bright but lazy, bright and hard-working, hard-working
but not so bright, and lazy and stupid. Which of the
four is the worst? It's the hard-working but not
so bright because they tend to make more mistakes
if they are thick. If they are diligent at making mistakes,
that makes it worse.
|
|
|
อ้อ .. เธอเคยฟังคำถามเกี่ยวกับคนขี้เกียจไหม มีคนอยู่สี่
ประเภท ฉลาดแต่ขี้เกียจ ฉลาดและขยัน ขยันแต่ไม่ฉลาด
และ ขี้เกียจและไม่ฉลาด คนประเภทไหนแย่ที่สุด คนที่
ขยันแต่ไม่ฉลาดหน่ะสิ เพราะว่าคนพวกนี้มักจะทำอะไร
ผิดพลาดเสมอ และถ้าขยันด้วยแล้ว ยิ่งขยันทำเรื่องผิด
พลาดมากมาย
|
|
|
Well, on the whole I had a good day.
How was yours? Anything new?
Good night, Bangkok.
|
|
โดยรวมแล้ว วันนี้ก็ผ่านไปด้วยดี เธอเป็นอย่างไรบ้าง
มีอะไรใหม่ๆ บ้างไหม ราตรีสวัสดิ์นะกรุงเทพ
|
|
