11 January
I really had a good day today.
It started from the progress I made jogging.
I could jog further without having to catch
my breath. It made me feel good about myself.
I thought I had a good day until Paul called.
That made my day incredibly perfect.
Paul is the guy I used to date for a few months.
He is now teaching English with the
JET program in Japan. We had fun
together when he was here. We talk at least
once a month. I call him or he will call me.
Today we talked for nearly half an hour.
He knew it's long distance but it seemed
like he didn't want to let go of the phone.
I didn't want to hang up either but I didn't
want him to have a big bill. I feel like I'm
on top of the world. I can do everything.
Paul and I never exchange sweet words
the way boyfriends and girlfriends do.
We are more like friends. That's why
we are happy together. I know one day
I will see him again. He asked me to
visit him in Japan. It feels so good to be
missed and needed. I said a single
Thai female will have to fight against
prejudice at the embassy. Besides,
I already took time off to go to Germany in May.
The worst is that I will have to take an unpaid
leave in October. Paul said he could get his
supervisor in charge of the board of Education
of be my garrantor and provide me with
an invitation letter. I promised to call the
Japanese embassy first thing in the morning
to find out what I need in order to apply
for the visa. I'm so happy. It feels like
the whole world is just happy with me.
|
|
๑๑ มกราคม
วันนี้ฉันมีความสุขมากจริงๆ เริ่มจากความคืบหน้าในการ
วิ่งของฉัน ฉันสามารถวิ่งได้ไกลขึ้นโดยที่ไม่ต้องหอบ มัน
ทำให้รู้สึกดีกับตัวเอง ฉันคิดว่าฉันมีความสุขมากจนกระ
ทั่งพอลโทรมา มันทำให้ฉันเพอร์เฟคไปเลย ฉันเคย
เดทพอลอยู่พักหนึ่งตอนนี้เขาสอนภาษาอังกฤษกับเจท
โปรแกรมที่ญี่ปุ่น เราเที่ยวสนุกกันมากตอนที่พอลอยู่ที่นี่
ตอนนี้เราคุยกันอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง ฉันโทรไปหรือ
ไม่เขาก็โทรมา วันนี้ฉันคุยกับเขาตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง เขารู้ว่า
เขาโทรทางไกลอยู่แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่อยากจะวาง
สายเลย ฉันก็ไม่อยากวางสายเหมือนกันแต่ ฉันไม่อยาก
ให้เขาต้องจ่ายค่าโทรศัพท์ทางไกลแพง ฉันรู้สึกเหมือนอยู่
บนจุดสูงสุดของโลก ฉันมีพลังพอที่จะทำอะไรได้ทุกอย่าง
พอลกับฉันไม่เคยพูดหวานๆ กันเหมือนแฟนเขาพูดกันเรา
เป็นเหมือนเพื่อนมากกว่า เราถึงมีความสุขมากฉันรู้ว่า
ฉันจะได้พบเขาอีกในวันหนึ่งเขาชวนให้ฉันไปเยี่ยมที่ญี่ปุ่น
ฉันรู้สึกดีใจมากที่มีคนคิดถึงฉันอยู่ ฉันตอบเขาไปว่า
ผู้หญิงไทยที่เป็นโสดต้องต่อสู้กับอคติของคนที่สถานฑูต
นอกจากนี้ฉันลาไปเที่ยวเยอรมันเมื่อเดือนพฤษภาแล้ว
สิ่งที่แย่ที่สุดที่จะเกิดได้ก็คือฉันต้องลาโดยไม่รับเงินเดือน
ในเดือนตุลา พอลบอกว่าเขาสามารถขอให้หัวหน้าเขาซึ่ง
รับผิดชอบกระทรวงศึกษาอยู่ให้เป็นผู้ค้ำประกันและออก
จดหมายเชิญให้ฉันได้ ฉันสัญญาว่าจะโทรไปสถานฑูต
ญี่ปุ่นก่อนพรุ่งนี้เช้าเพื่อสอบถามว่าฉันต้องใช้อะไรบ้างใน
การขอวีซ่า ฉันมีความสุขมากเลยมันรู้สึกเหมือนกับว่า
โลกทั้งใบแจ่มใสไปกับฉันด้วย
|
|
