| Tida: |
I don't really want to see my
mother this weekend. |
| Nut: |
How come? |
| Tida: |
I just want to spend a quiet day by myself,
reading and doing housework. I can also do with a break. |
| Nut: |
There's something you are not telling me. |
| Tida: |
Ok. Ok, my mother can be a lot of work! |
| Nut: |
That's normal though. Why can't you tell her
that you want to be left alone. |
| Tida: |
That will break her heart. But if I don't,
I will break my back! |
| Nut: |
It's a catch-22 situation, isn't it? |
| |
มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
|
| ธิดา: |
สุดสัปดาห์นี้ฉันไม่อยากเจอแม่ฉันเลย |
| นัท: |
ทำไมหล่ะ |
| ธิดา: |
ฉันอยากจะอยู่คนเดียวเงียบ ๆ สักวัน อ่านหนังสือ
ทำงานบ้าน ฉันต้องการวันหยุดพักผ่อน |
| นัท: |
มีอะไรบางอย่างที่เธอไม่ยอมบอกฉัน |
| ธิดา: |
ก็ได้ ก็ได้ ฉันต้องใช้ความพยายามอย่างสูงกับแม่ |
| นัท: |
มันเรื่องธรรมดา ทำไมเธอไม่บอกแม่หล่ะว่าเธออยากอยู่คนเดียว |
| ธิดา: |
แม่จะเสียใจน่ะสิ แต่ถ้าฉันไม่บอก หลังฉันก็จะหัก |
| นัท: |
มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ใช่ไหมหล่ะ
|