๖ พ.ย. ๔๓
สวัสดีครับ หายหน้าหายหนวดไปซะนาน เว้นช่วงไปตั้งหลายวัน
ทั้งนี้เพราะให้บังเอิญติดธุระปะปังอีรุงตุงนังอยู่พอประมาณ ทำให้
Alphabetize
ลำดับที่ 38 กับตัวอักษร 'T' หายต๋อมไปเลย กว่าจะตั้งสติหาข้อมูลมาฝากกันต่อไปได้ ก็ต้องขออภัยแควน ๆ ไว้ในโอกาสนี้ด้วยนะครับ สำหรับ
Alphabetize
ตอนนี้ของเรา จะย้อนไปเรื่องของตัวบุคคลกันนะครับ เพราะมีคนคุ้นเคยใกล้ ๆ ตัวเขาบอกมาว่า เรื่องราว Variety ไปเรื่อยแล้ว อยากให้กลับมาหาตัวบุคคลกันบ้าง
ซึ่งอันนี้ก็ต้องขอบพระเดชพระคุณเป็นอย่างยิ่งยวด ที่ให้ความสนอกสนใจกันจนถึงขั้นมีข้อคิดเห็น (อันนี้ก็ต้องปลื้มและตามใจเป็นธรรมดา
ใช่มะ)
อ้อ
แล้วตอนท้ายเรื่องอย่าลืมตอบปัญหาสะสมคะแนนช่วงชิงรางวัลกันต่อไปด้วยนะครับ
นักแสดงเมืองอเมริกาเขามีอายุการแสดงที่ยืนยาวนานดีหน่อยนะครับ (ถ้ามีความสามารถจริง) สังเกตได้ง่ายดายยิ่งคือ
ไม่ว่าจะหน้าแก่ เหี่ยวย่นขนาดไหน ถ้าตรงกับลักษณะที่บทระบุไว้ แล้ว Acting เลิศล่ะก็ การได้รับบทนั้น ๆ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
เมื่อเป็นบทนำ) ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อย ๆ
ไม่เหมือนของไทย บทแก่ ๆ ก็เอาหนุ่ม ๆ สาว ๆ มาแต่งแก่, บทเหี่ยว ๆ ก็เอาเต่ง ๆ ตึง ๆ มาแต่งย่นกันซะ ทั้งที่บางคน (ส่วนมาก) เราก็ไม่ได้เห็นว่าจะเล่นดีเด่อะไรนักหนา
อาศัยว่าผู้หลักผู้ใหญ่หรือคนมีกะตังค์ที่เกี่ยวข้องเขาพิศวาสบาดจิตกันเป็นการส่วนเนื้อส่วนตัวล่ะก็ ไม่ต้องห่วง บทกระจัดกระจายยังไงก็ได้เล่น
แถมแต่งแก่แต่งเหี่ยวออกมายังไงก็ยังคงเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือเคยเล่นแข็งเด่ ไม่ลึกไม่ซึ้งยังไง ก็ยังเล่นได้เป็นตอไม้อย่างนั้นอยู่เสมอ นับเป็นการคง Character
อย่างมั่นคงไม่รู้จักพัฒนา เอ๊ย
ไม่มีเปลี่ยนกันได้อย่างเก่งฉกาจยิ่ง อันนี้ต้องขอยอมรับ!!!
คุณนักแสดงที่เราจะพูดถึงกันในวันนี้ ตอนนี้แกหน้ายับไปหมดแล้ว แต่แกก็ยังได้บทนำอยู่สม่ำเสมอ
ส่วนจะเป็นเพราะแกเล่นดีเสียเหลือประมาณ หรือเป็นเพราะแกมีญาติเป็นผู้จัด-ผู้สร้าง-ผู้กำกับอะไรนั้น ให้พิจารณากันเองนะครับ
ขืนผมบอกอะไรไปนักหนาก็จะหาว่า bias.
อายุอานามคุณแกมาถึงปีนี้ให้บวกลบคูณหารเอาเองจากปีเกิดครับ แกเกิดเมื่อวันที่
15 กันยายน พ.ศ. 2489 (1946) มีสถานภาพทางวงการบันเทิงเป็นผู้เชี่ยวชาญกิจการด้านนี้พอตัว เพราะเป็นทั้งนักแสดง, ผู้กำกับ, ผู้เขียนบท
ส่วนชีวิตส่วนตัว แกก็มีฟาร์มเป็นของตัวเองไว้วิ่งเล่นเย็นใจในเนื้อที่ย่อม ๆ แค่ 4,000 เอเคอร์เท่านั้นเอง เมื่อตอนแรก ๆ คุณน้าแกใช้ชื่อสั้น ๆ ว่า Tom + นามสกุล
ต่อมาเพราะความที่เรียกกันติดปากใครต่อใคร แกก็ปล่อยให้เขาเรียกแกว่า Tommy + นามสกุล และนั่นก็กลายเป็นความคุ้นชินกันมาจนถึงทุกวันนี้ที่เรารู้จักคุณน้าแกในชื่อ Tommy Lee Jones
น้า Jones แกเกิดที่ San Saba มลรัฐ Texas คือเป็นอเมริกันชนแท้ ๆ ชนิดไม่มีข้อสงสัยและโต้แย้ง
เป็นชายหนุ่มผู้พิศมัย American Football เป็นชีวิตจิตใจ แถมยังเป็นเด็กเรียนเก่งอีกต่างหาก แกมีชีวิตครอบครัววัยเด็กที่ชุ่มโชกมาก
(ถ้าโชกโชนจะออกแนวดุเดือดเลือดขึ้นหน้า แต่ของแกนี่ต้องชุ่มโชก เพราะออกแนวน้ำตาท่วมจอเสียมากกว่า)
คุณพ่อซึ่งเป็นคนงานอยู่บริษัทน้ำมันกับคุณแม่ที่เป็นตำรวจหญิงนั้น หย่ากันเสียตั้งแต่แกเด็ก ๆ แล้วก็ไปแต่งงานใหม่ทั้งคู่ แต่เท่านั้นยังไม่สาแก่ใจ
แต่งใหม่แล้วก็ยังคงหย่าได้อีก เพราะงั้นก็เลยทำให้กลายเป็นโรคติดตัวแกมาจนตอนที่แกโตมาแต่งงานมีลูกเองแล้ว แกก็เลยดำเนินรอยตามพ่อ-แม่
คือแต่งแล้วหย่ามันซะ 2 ครั้ง 2 หนไปเหมือนกัน
ด้วยว่าคุณน้าแกเป็นคนเอาจริงเอาจังพอประมาณ แถมยังมุ่งมั่นในสิ่งที่ตนเองทำอยู่ด้วย
ก็เลยทำให้แกเก่งทั้งเรียน-เก่งทั้งกีฬา แกหนีจากปัญหาครอบครัวทางบ้านไปเอาดีทาง Football ที่แกชอบ (สงสัยเพราะได้ออกแรงอัด-กระแทกให้มันระบายความทุกข์ละมั้ง)
จนได้ Football Scholarship ที่ St. Mark ใน Dallas และที่นี่ แกก็ได้ค้นพบอีก 1 ความเย้ายวนน่าหลงใหลของการแสดงเมื่อแกได้ร่วมแสดงกับงานโรงเรียน
The Caine Mutiny Court Martial แต่ก็ใช่ว่าจะหลงกิจกรรมจนเรียนแย่ลงนะจ๊ะ เพราะแกได้ทุนเรียนต่อที่ Harvard University เอกภาษาอังกฤษแถมยังได้เล่นละครของ
Shakespeare อีกตั้งหลายเรื่องและที่นี่แกก็มีเพื่อนร่วมห้องที่ตอนนี้เป็นที่เด่นดังทางการเมืองเป็นอย่างยิ่งเพราะเพื่อนร่วมห้องของแกที่ Harvard คนนี้ชื่อ Al Gore
พอเรียนจบ น้าแกก็ย้ายไปอยู่ที่ New York เพื่อจะไปยึดอาชีพนักแสดงแทนการกลับไปเป็นนัก
Football อาชีพที่ Dallas ซึ่งนับว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกที่สุด เพราะไม่ต้องไปออกแรงวิ่งกระแทกชาวบ้านชาวช่องเขาอย่างเดียว แต่กับการแสดง
แกสามารถจะเป็นอะไรต่อมิอะไรได้อีกตั้งหลากหลาย และด้วยความสามารถประกอบพรสวรรค์ชั้นยอดของแก แกก็ได้งานแสดงใน Broadway
เพียงแค่ 10 วันนับจากมาถึง New York และต่อจากนั้นมาอีกหลายปี ที่แกมีงานแสดงไม่ขาดสาย ทั้งละครเวทีและโทรทัศน์ รวมทั้งในช่วงนั้น
แกก็ได้เล่นหนังใหญ่ 2 เรื่องด้วย และ 1 ใน 2 เรื่องนั้นก็คือหนังดังปี 1970 เรื่อง Love Story แต่ทีนี้ ก็มักจะได้รับคำอธิบายในการที่ไม่ได้บทที่น่าเล่นอยู่หลายครั้งว่า
ที่จริงตัวแกนี่น่ะเหมาะมาก-เก่งมาก แต่ไม่ดังพอ ก็เลยอดเล่นบทดี ๆ ไปหลายบททีเดียว ทำให้เกิดแรงฮึด แล้วย้ายตัวเองมาที่ Los Angeles
เล่นมันดะไปหมดทั้งหนังโทรทัศน์-หนังใหญ่ ซึ่งก็นั่นแหละ คนเก่งน่ะนะ ไปอยู่ไหนก็ไม่ลำบากลำบน แกได้บทดีบทเด่นขึ้นเรื่อย ๆ
จนในที่สุดก็กลายเป็นดาราดังมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับและเป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลกอย่างปัจจุบันนี้
เนื่องจากแกเป็นนักแสดงคุณภาพ แกจึงไม่ยึดติดกับบทนำว่าจะต้องเป็นคนดีคนเก๋คนเก่งอย่างใดอย่างหนึ่งแต่เพียงอย่างเดียว
แต่แกชอบที่จะได้เล่นบทที่หลากหลาย เพื่อแสดงศักยภาพทางการแสดง และยังเป็นการสั่งสมประสบการณ์ไปในตัวด้วย ดังนั้นแกก็เลยเล่นมันหมดเลย ทั้งบทพระเอก, ผู้ร้าย,
ตัวก่อกรรมทำเข็ญ, ตัวที่ได้รับทุกข์ระทม, ผู้ชายแมนเต็มร้อย, Homo-sexual, ตัวการ์ตูน, บทตลกสารพัดสารพัน แม้กระทั่งพากย์เสียงไว้ใน Animation แกก็เอาด้วย
ซึ่งจะประมวลไว้ให้ว่าแกทำอะไรมาบ้าง แยกเป็นประเภท ๆ ไปนะครับ
ประเภทนักแสดง (ไล่ตามปีตั้งแต่ปัจจุบันย้อนกลับไปเรื่อย ๆ นะครับ
ต่อมาก็ในฐานะผู้กำกับและเขียนบท มีอยู่เรื่องเดียวเป็นโทรทัศน์คือเมื่อปี
พ.ศ. 2538 (1995) คือ The Good Old Boys และมีอีก 3 เรื่องที่ไปเป็นดารารับเชิญทางโทรทัศน์ประกอบไปด้วย"Inside the Actors Studio" (1994) "Charlie's Angels" (1976) เล่นเป็น "Aram Kolegian" และ "Baretta" (1975) เล่นเป็น "prisoner" 
เดี๋ยวนี้แกก็มีชีวิตสนุกสบายไปกับการแสดง มีลูกสาว 2 คน มีรางวัลทั้ง
Oscar และ Emmy ไว้ชื่นชมที่หัวเตียง และพอว่างจากการแสดง แกก็ไปขี่ม้าเล่นในที่ 4,000 เอเคอร์ของแกที่บ้านเกิด สบายใจไป
ซึ่งช่างน่าอิจฉาจริง ๆ เนอะ
ขอเชิญร่วมตอบคำถามชิงรางวัล
สวัสดีครับ |
